همانطور كه او فرمود ، مبارزهء با دستگاهى كه منشأ فساد بود . « اريدُ انْ امُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اسيرُ بِسيرَةِ جَدّى » . يا آن چنان كه در خطبهء ديگر در بين راه فرمود : انَّ رَسُولَ اللَّهِ ( ص ) قالَ مَنْ رَأى سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلّاً لِحُرُمِ اللَّهِ ، ناكِثاً لِعَهْدِ اللَّهِ مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ يَعْمَلُ فى عِبادِاللَّهِ بِالْأِثْمِ وَالْعُدْوانِ فَلَمْ يُغَيِّرْ عَلَيْهِ بِقَوْلٍ وَ لا فِعْلٍ كانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ انْ يَدْخُلَهُ مَدْخَلَهُ .
يعنى اغاره يا تغيير نسبت به سلطان ظلم و جور ، قدرتى كه فساد مىپراكند و دستگاهى كه انسانها را به سمت نابودى و فناى مادى و معنوى مىكشاند .
اين ، آن حركت حسين بن على ( ع ) است كه البته آن را مصداق امر به معروف و نهى از منكر هم دانستهاند كه در باب گرايش به تكليف امر به معروف و نهى از منكر ، بايد به اين نكات هم توجه بشود . لذاست كه براى تكليف اهمّ حركت مىكند و تكاليف ديگر را ولو مهم ، فداى اين تكليف اهم مىكند . تشخيص مىدهد كه امروز ، كار واجب چيست .
هر زمانى يك حركت براى جامعهء اسلامى ، متعيّن است ؛ يك دشمن و يك جبههء خصم ، جهان اسلام و اسلام و مسلمين را تهديد مىكند . آن را بايد شناخت . اگر در شناخت دشمن اشتباه كرديم و در جهتى كه اسلام و مسلمين ، از آن خسارت مىبينند و به آنها حمله مىشود دچار اشتباه شديم ، خسارتى كه پيدا خواهد شد ، جبرانناپذير است ؛ فرصتهاى بزرگ از دست مىرود ! و امروز ما در دنياى اسلام مكلّفيم كه همين هوشيارى و توجه و دشمنشناسى و تكليفشناسى را به اعلا درجهء ممكن ، براى ملت اسلام و ملت خودمان تدارك ببينيم .
امروز با توجه به تشكيل حكومت اسلامى و بر افراشته شدن پرچم اسلام - چيزى كه در طول تاريخ اسلام بعد از صدر اول تا امروز ، سابقه ندارد - يك چنين امكانى در اختيار مسلمانهاست ؛ ما امروز ديگر حق نداريم در شناخت دشمن اشتباه بكنيم ، در آگاهى نسبت به جهت و حملهء تهاجم دچار اشتباه بشويم .
لذا از اول پيروزى انقلاب تا امروز ، همهء تلاش امام بزرگوارمان و ديگر كسانى كه در راه آن بزرگوار حركت كردند - على اختلاف مراتبهم و بر حسب امكان و توانايى و بينششان - اين بوده است كه معلوم بشود در دنياى امروز براى مسلمانها ، براى جامعهء اسلامى در ايران و براى پايههاى عدل و حق ، چه تهديدى از همه بالاتر و چه دشمنى از همه خطرناكتر است !
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٢٢٣