« كُونا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً » « 1 » دشمن ظالم و ياور مظلوم باشيد . گاهى پيشوايان معصوم عليهم السلام ظلم و انحراف را به قدرى شديد مىدانستند كه لازم مىديدند آشكارا به ميدان بيايند و با خلفاى جور درگير شوند و تمام هستى خويش را فدا نمايند تا مردم را از جهالت و ظلم نجات دهند . حركت سالار شهيدان ، حسين بن على عليه السلام از اين نوع است . و گاهى مبارزه به صورت رو در رو نبوده بلكه به شكل مبارزه منفى انجام گرفته است . زيرا : 1 - جامعه از نابودى و زوال نهايى حفظ شود و به عبارت ديگر هدف ائمه عليهم السلام حفظ كورسويى بوده كه از نور حق برجا مانده بود . شعاعى كه تنها در وجود خود آنها و دوستداران و پايگاه‌هاى مردمى آنها جلوه‌اى داشت . مبارزه منفى امام حسن عليه السلام و صلح او با معاويه از اين قبيل مىباشد . 2 - مبارزهء منفى را تلاشى مىدانستند براى پىريزىِ بناى جامعهء بيدار و آگاه اسلامى و بالا بردن سطح ايمان در افراد آن ، و در نتيجه آماده سازى زمينهء مناسب براى خلافت حقّه و پياده ساختن رهبرى الهى كه خود لايق آن بودند . اين همان علّت اصلى مبارزهء منفى بسيارى از ائمه عليهم السلام در برابر قدرت‌هاى حاكم مىباشد . بنابراين همه ائمه عليهم السلام در برابر ظلم و ستم طاغوت‌هاى زمان خويش ايستاده‌اند لكن شيوه آنان ، با توجه به مقتضيات و شرايط زمان متفاوت بوده و هدف اصلى مبارزه ، حفظ مكتب اسلام از بدعت‌ها و انحرافات ، و نجات مؤمنان و جامعه اسلامى از ستم ستمكاران بوده است .