زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 293

مىباشد . آن بزرگواران با تمام وجود در اين راه قدم برداشته و هيچ اجرى از مردم طلب نكرده‌اند . امام هادى عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : « . . . وَ نَصَحْتُمْ لَهُ فِى السِّرِّ وَالْعَلانِيَةِ وَ دَعَوْتُمْ الى سَبيلِه بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ بَذَلْتُمْ انْفُسَكُمْ فى مَرْضاتِهِ . . . وَ امَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جاهَدْتُمْ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتّى اعْلَنْتُم دَعْوَتَهُ وَ بَيَّنْتُمْ فَرائِضَهُ وَ اقَمْتُمْ حُدُودَهُ وَ نَشَرْتُمْ شَرايِعَ احْكامِهِ » « 1 » پنهان و آشكارا خلق را نصيحت ، و آنان را با برهان ، موعظه و حكمت به راه حق دعوت كرديد . و در راه رضاى خدا از جان گذشتيد و بر هر مصيبتى به خاطر خدا صبر كرديد . . . امر به معروف و نهى از منكر نموديد و حق جهاد را در دين خدا به جا آورديد تا آنكه دعوت دين را آشكار ساخته و فرائض و احكامش را تبيين ؛ و حدود الهى را به پا داشتيد و احكام الهى را منتشر نموديد . ائمه عليهم السلام علاوه بر معرّفى عاملان اصلى انحرافات و بدعت‌ها ، ( بنىاميّه و بنىعباس ) از هر فرصتى براى معرّفى اسلامِ محمدى استفاده مىكردند . گواه اين مطلب احاديث نورانى ايشان در زمينه‌هاى مختلف معارف اسلامى است . معارفى كه مىتواند بشريت را از سرگردانى معنوى نجات دهد . و تشيّع به بركت دعاها و احاديث شريفه اهل بيت عليهم السلام از نظر معنوى غنىتر از هر ملّتى است . البته اگر اصحاب ائمه عليهم السلام شايستگى بيشترى نشان مىدادند ، به‌يقين آن چشمه‌هاى حكمت و معرفت معارف زيادتر و بلندترى ارزانى مىداشتند . ائمه عليهم السلام در سخت‌ترين شرايط سياسى ، انسان‌هاى آگاه و انديشمند تربيت كردند و معارف دين را به آنها آموختند . كتب اربعهء شيعه ؛ بحارالانوار ، وسائل الشيعه ، نهج‌البلاغه و . . . مشحون است از احاديثى كه آن بزرگواران براى ياران و شاگردان خود بيان كرده و بدين وسيله احكام الهى را براى نجات مسلمانان از گمراهى و ضلالت ، تا روز رستاخيز ، تبيين نموده‌اند .