قرآن كريم مىفرمايد : « چه بسيار پيامبرانى كه مردانى الهى همراه آنان جنگيدند و با باطل نبرد كردند و هرگز سستى نكردند و ضعف نشان ندادند و خداوند مقاومت كنندگان را دوست دارد . » « 1 » همچنين على عليه السلام در جواب نامه معاويه كه مجدّداً « شام » را از او خواسته بود . نوشت : « آنچه قبلًا حرام بود بر تو ، الان نيز ممكن نيست به تو تعلق گيرد و ممكن نيست على با تو سازش كند . » « 2 » و حسين بن على عليه السلام نبرد با كفر و نفاق بنى اميه را بر خود لازم مىداند و مىفرمايد : « اينك كه بنىاميّه اطاعت خدا را ترك و پيروى شيطان را بر خود فرض نموده‌اند و فساد را ترويج و حدود الهى را تعطيل نموده‌اند . حلال و حرام خداوند بزرگ را تغيير داده‌اند من به هدايت و رهبرى جامعه مسلمانان و قيام عليه اين همه فساد و مفسدين از ديگران شايسته‌ترم . » « 3 »

يكى ديگر از سياست‌هاى اصولى در زندگى ائمه عليهم السلام ، مقاومت در مقابل ستمگران و جنايتكاران و افشاندن بذر آزادگى در جان توده امّت اسلامى بوده است . گواه اين مطلب حركت‌هاى نظامى و غير نظامى ائمه عليهم السلام و رهبرى جنبش‌هاى آزادى بخش مىباشد كه تحت سرپرستى آنان انجام گرفته است . شهادت مظلومانه همه ائمه عليهم السلام نيز در همين راستا بوده است . « 4 » على عليه السلام فرمود :