همانند عصر جاهليت يمنىها بر نزارىها و هر يك از آنها نسبت به قبايل ديگر تفاخر مىكردند و بسيارى از قبايل با يكديگر درگير بودند . « 1 » البته عصبيّت در عهد جاهلى ، رمز بقاى قبيله و مصلحت آن بوده است امّا عصبيّت عصر اموى تفاخر به اصل و نسب و تحقير ديگران ، بوده است . « 2 » اين تعصب ورزىها موقعى رنگ دينى گرفت كه هر يك از قبايل دربارهء فضيلت و شرافت خود ، به حديث پيامبر صلى الله عليه و آله تمسّك كردند ، لذا بازار جعل حديث داغ شد . معاويه نيز براى كسب فضيلت براى اموىها به جعّالين پول فراوان داد تا درباره خاندان او حديث نقل كنند . « 3 » لذا ابن ابىالحديد از « ابى عرفة » معروف به « نفطويه » كه از بزرگان محدّثان است چنين نقل كنند : « بيشترين احاديثى كه در فضايل صحابه جعل شد مربوط به زمان بنىاميّه است زيرا ، مردم براى تقرّب به بنىاميّه به جعل حديث مشغول شدند . » « 4 »