تَمَتَّعْنا مُتْعَتَينِ عَلى عَهْدِ النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله الحجَّ وَ النِّساءَ فَنَهانا عُمَرُ عَنْهُما فَانْتَهَيْنا . « 1 » جابر بن عبدالله

خداوند متعال متعه زنان را بر مسلمانان مباح دانست و فرمود : « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَاتُوهُنَّ اجُورَهُنَّ فَريضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَريضَةِ انَّ اللَّهَ كانَ عَليماً حَكيماً » « 2 » و زنانى را كه متعه [ ازدواج موقت ] مىكنيد ، واجب است مهر آنها را بپردازيد . و گناهى بر شما نيست در آنچه بعد از تعيين مهر ، با يكديگر توافق كرده‌ايد . خداوند ، دانا و حكيم است . و اين آيه شريفه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و ابوبكر عملًا تحقق يافت و مسلمانان زنان را به‌طور موقّت به ازدواج درمىآوردند . احمد امام حنبلىها در ج 4 ص 436 مسندش از عمران بن حصين چنين نقل كرده است : « وقتى آيه متعه نازل شد ما به آن عمل مىكرديم