زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 199

زنده بود با وى سخن نگفت . « 1 » فاطمه عليها السلام كه از كار ابوبكر سخت ناراحت شده بود با عدّه‌اى از زنان بنىهاشم براى اعتراض وارد بر ابوبكر شد . ابوبكر در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان اصحاب نشسته بود . فاطمه عليها السلام در پشت پرده ناله جانكاهى از دل برآورد به‌طورى كه حضّار گريستند . آنگاه فاطمه عليها السلام خطابه‌اى ايراد نمود . از سخنان او چنان مردم منقلب شدند و به هيجان آمدند كه اگر سياست كوبنده آن روزگار نبود تاريخ به نحو ديگرى ورق مىخورد . حضرت زهرا عليها السلام با براهين مختلف حق خود را اثبات نمود و هرگونه بهانه‌اى را از دست مخالفان گرفت . « 2 » فاطمه زهرا عليها السلام خطاب به ابوبكر فرمود : « آيا از روى عمد كتاب خدا را ترك گفتيد و آن را پشت سر نهاديد ؟ زيرا قرآن مىفرمايد : « وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ » سليمان از داود ارث برد ، و در داستان زكريّا از زبان وى مىفرمايد : « خدايا پسرى به من موهبت كن كه از من و آل يعقوب ارث ببرد . و او را پسنديده گردان . » و همچنين در قرآن آمده است : « خويشان بعضى نسبت به بعض ديگر در كتاب خداوند حقّ تقدّم دارند . » و مىفرمايد : « خدا به شما درباره فرزندانتان توصيه مىكند كه به هنگام تقسيم ارث پسر را دو برابر دختر محاسبه كنيد . و سپس فرمود : آيا خداوند شما را به آيه‌اى اختصاص داده كه پدر مرا از آن خارج نموده است ؟ يا مىپنداريد كه شما به عام و خاص قرآن از پدر من و پسر عمّم على آگاه‌تريد ؟ ! آيا مىگوييد : ما پيروان دو دين هستيم و از هم ارث نمىبريم ؟ » « 3 » به‌راستى آيا دختر رسول خدا شايستهء اين چنين ستمى بود ؟