زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 191

گرديد . حنفيان گفته‌اند : قريشىها كفو يكديگرند و آن دسته از موالى كه پدر و مادر مسلمان داشته باشند كفو يكديگرند . و برخى از شافعيه فتوا داده‌اند به اين كه عجم كفو عرب نيست و ابو حنيفه و ياران او گفته‌اند : زن قرشى جز به مرد قرشى و زن عرب جز به مرد عرب تزويج نمىشود . « 1 » ه - قلع و قمع عجم : معاويه خطاب به زياد مىنويسد : « وقتى نامه‌ام به دستت رسيد عجم‌ها را ذليل كن و به آنان اهانت نما و آنان را تار و مار و آواره كن . از آنان كمك مگير و هيچ حاجتى براى آنان انجام مده به خدا سوگند ، تو فرزند ابوسفيانى ، برادرم ! تو نزد من راستگويى . تو همان كسى هستى كه نامهء عمر را بر اشعرى در بصره خواندى . . . و او پس از شنيدن پيام عمر ، ابن ابى معيط را با طنابى به طول پنج وجب فرستاده و گفت : « هر كس از اهل بصره پيش آمد اندازه بگير ، هر كس از غلام‌ها و مسلمانان عجم را ديدى كه به پنج وجب مىرسد او را پيش آور و گردنش را بزن . » امّا تو ، ابوموسى را از تصميمش منصرف كردى و اين كار را از روى تعصّبى كه نسبت به غلامان داشتى انجام داده‌اى ، چون آن روز گمان مىكردى كه يك بنده ثقفى هستى ! و نزد عمر رفتى و با اصرار او را از تصميمش برگرداندى و او را از تفرقه مردم ترساندى . « 2 » . . . اى برادر من ! اگر تو عمر را از انجام آن كار بازنمىداشتى و سنّت او جارى مىگشت خدا آنها را قلع و قمع مىكرد . و ريشه‌شان را مىكند . و آنگاه خلفاى پس از او آن روش را ادامه مىدادند تا اين كه احدى از آنها باقى نمىماند . . . » « 3 » و - مقرّرات سياست تبعيض نژادى معاويه به زياد نوشت : « به موالى و كسانى كه از عجم اسلام آورده‌اند نظر افكن و مطابق سنّت عمر بن خطّاب با آنها رفتار كن كه ذلّت و خوارى آنها در اين است :