تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 184

مساهمون:

ص١٨٤

« شَرُّ الْامُورِ مُحْدَثاتُها الا وَ انَّ كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلالَةٍ الا وَ كُلُّ ضَلالَةِ فَفِى النّارِ » « 1 » بدترين امور ( در دين ) بدعت‌ها مىباشند . هر بدعتى گمراهى است و همه گمراهىها در آتشند . و درباره اهل بدعت فرمود : « اهْلُ الْبِدَعِ شَرُّ الْخَلْقِ وَ الْخَليقَةِ » « 2 » بدترين مخلوقات خدا بدعت‌گزاران هستند . « انَّ اللَّهَ تَعالى لا يَقْبَلُ لِصاحِبِ بِدْعَةٍ صَوْماً وَ لا صَلاةً وَ لا صَدَقَةً وَ لا حَجّاً وَ لا عُمْرَةً وَ لا جِهاداً » « 3 » خداوند متعال نماز ، روزه ، صدقه ، حجّ ، عمره و جهاد . . . بدعت‌گزار را قبول نمىكند . على عليه السلام مىفرمايد : « دو نفر در پيشگاه خداوند مبغوض‌ترين مردمند : جاهل بدعت‌گزار و عالم قلّابى » . بدعت‌گزار كسى است كه خداوند او را به خود واگزارده است و از راه راست منحرف گشته ، به سخنان ساختگى و دور از حقّ و حقيقت خويش دل بسته و به سرعت در راه گمراه ساختن مردم گام برمىدارد ؛ و براى افرادى كه فريبش را بخورند فتنه است ، وى از طريق هدايت پيشينيان گمراه گشته ، و گمراه سازندهء كسانى است كه در زندگى و پس از مرگش تابع او شوند . او بار گناهان كسانى را كه گمراه ساخته به دوش مىكشد و همواره در گرو گناهان خويشتن نيز هست . « 4 » و درباره جاودانگى احكام الهى فرمود : « اى بندگان خدا ! آگاه باشيد مؤمن كسى است كه آنچه در ابتداء ( زمان پيامبر ) حلال بوده هم‌اكنون نيز حلال بشمرد و آنچه كه در آغاز حرام بوده الآن نيز حرام بداند . . . زيرا حلال همان است كه خدا حلال كرده ، و حرام آن است كه خداوند تحريم فرموده‌است . . . » « 5 »

هامش
( 1 ) - البدع والنهى عنها ، محمد بن وضاح القرطبى ، تحقيق محمّد احمد دهمان ، دارالبصائر ، دمشق ، 1980 ، ص 24 و 26 .
( 2 ) - البدع و النهى عنها ، ص 26 از كنز العمال ، ج 3 ، ص 871 ، روايت 8982 .
( 3 ) - كنز العمال ، ج 1 ، ص 223 ، 1114 .
( 4 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 17 ؛ البدع والنهى عنها ، ص 38 .
( 5 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 176 .