يكى ديگر از خيانت‌هاى منافقان در حق پيامبر صلى الله عليه و آله ، ساختن حديث از خود و نسبت دادن آن به پيامبر اسلام بوده است . على عليه السلام وقتى ناقلين حديث را دسته‌بندى مىكند مىفرمايد : نخست منافق است كه نقاب اسلام را به چهره زده ، نه از گناه باكى دارد و نه از آن دورى مىكند . و عمداً به پيامبر صلى الله عليه و آله دروغ مىبندد . اگر مردم مىدانستند كه اين شخص ، منافق و دروغگو است از او قبول نمىكردند و تصديقش نمىنمودند ( اما چون از واقعيت او آگاه نيستند ) مىگويند : وى از صحابه رسول خدا صلى الله عليه و آله است ؛ پيامبر را ديده از او حديث شنيده و مطالب را از او دريافت كرده است به همين دليل به گفته‌اش ترتيب اثر مىدهند . درحالى كه خداوند شما را از وضع منافقان آن چنان كه بايد آگاه ساخته ، و چنان كه لازم بود اوصاف آنان را براى شما برشمرده است . « 1 » پيامبر صلى الله عليه و آله براى منع منافقان از اين شيطنت فرمود : « مَنْ كَذَبَ عَلىَّ مُتَعَمّداً فَلْيَتَبَوّأ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ » « 2 » . هر كس عمداً به من دروغ ببندد جايگاه خويش را در آتش جهنم بايد انتخاب كند » .

منافقان به روش‌هاى گوناگون پيامبر صلى الله عليه و آله را آزار مىدادند و قداست او را مى شكستند . « 3 » آنها اذيت و آزار حضرت صلى الله عليه و آله و مؤمنان را به‌جايى رساندند كه خداوند متعال آنها را تهديد نمود : « لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَالَّذينَ فى قُلُوبِهمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فى الْمَدينةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فيها الَّا قَليلًا مَلْعُونينَ ايْنما ثُقِفُوا اخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتيلًا » ؛ « 4 »