زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 105

برخى از منافقان براى تخريب روحيهء مسلمانان به منطقه « احُد » آمده بودند . از جمله كارهاى آنها شايعه كشته شدن پيامبر صلى الله عليه و آله بود . خداوند متعال در پاسخ آنان فرمود : « وَ ما مُحَمّدٌ الَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ افَانْ ماتَ اوْ قُتِلَ انْقَلَبتُمْ عَلى اعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِىَ اللَّهُ الشَّاكِرينَ » . « 1 » محمّد صلى الله عليه و آله فقط فرستاده خداست ؛ و پيش از او ، فرستادگان ديگرى نيز بودند ؛ آيا اگر او بميرد و يا كشته شود ، شما به عقب برمىگرديد ؟ ! ( و اسلام را رها كرده به دوران جاهليت و كفر بازگشت خواهيد نمود ؟ ! ) و هر كس به عقب بازگردد ، هرگز به خدا ضررى نمىرساند ، و خداوند به‌زودى شاكران ( و استقامت كنندگان ) را پاداش خواهد داد . منافقان در خدمت يهود : در ماه ربيع‌الاوّل سال چهارم هجرى ، پيامبر صلى الله عليه و آله براى انجام كارى به‌سوى يهوديان « بنىنضير » رهسپار شدند . « 2 » پس از اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله به قلعه آنها رسيد در كنار ديوارى به استراحت پرداخت . در اين حال يهوديان بر خلاف معاهدات خود با مسلمانان تصميم به قتل حضرت صلى الله عليه و آله گرفتند . درحالى كه « عمرو بن جحاش بن كَعب » جهت پرتاب سنگ به حضرت صلى الله عليه و آله بالاى بام مىرفت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله به‌وسيله وحى از تصميم « بنىنضير » با خبر شد و به‌سرعت به‌طرف مدينه حركت كرده اصحاب خود را براى جنگ آماده ساخت . پيامبر صلى الله عليه و آله « محمّد بن مَسْلَمَه » را نزد آنان فرستاد و به آنها ده روز مهلت داد كه شهر مدينه را ترك كنند و فرمود : پس از پايان اين مدّت ، هر كس ( از يهود بنىنضير ) ديده شود گردنش را مىزنم ! يهوديان چند روزى در تهيّه وسايل سفر بودند تا منطقه مدينه را ترك كنند ؛ امّا گروهى از منافقان همانند عبداللّه بن ابىّ ، وَديعه و مالك بن ابى قَوْقل كسى را نزد « بنىنضير » فرستادند . و از آنها خواستند در قلعه خود بمانند و دفاع كنند و قول همكارى به آنها دادند . عبدالله بن ابىّ گفت : « دو هزار نفر از قبيله‌ام و ديگران با من همراهند و