كه در دلهايشان نيست . و در سورهء مائده فرمود : « فَتَرَى الَّذينَ فى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى انْ تُصيبَنا دائِرَةٌ » « 1 » كسانى را كه در دلهايشان بيمارى است مىبينى كه در ( دوستى با ) آنان ، ( كفّار ) بر يكديگر پيشى مىگيرند ، و مىگويند : « مىترسيم حادثهاى براى ما اتّفاق بيفتد » . منافق از آن جهت كه علاوه بر شك ، اهل خدعه ، خيانت و دروغ نيز هست پستترين جايگاه را در جهنّم دارد : « انَّ الْمُنافِقينَ فِى الدَّرَكِ الْاسْفَلِ مِنَ النَّارِ » « 2 » و حضرت على عليه السلام درباره ويژگىهاى منافقان فرمود : « اى بندگان خدا ! شما را به تقوا و پرهيزكارى سفارش مىكنم ، و از منافقان برحذر مىدارم زيرا آنها گمراه و گمراه كنندهاند ، خطاكار و خطا اندازند ، به رنگهاى گوناگون بيرون مىآيند ، و به قيافه و زبانهاى متعدّد خودنمايى مىكنند ، و از هر وسيلهاى براى فريفتن و در هم شكستن شما استفاده مىكنند ، و در هر كمينگاهى به كمين شما مىنشينند ، بد باطن و خوش ظاهرند ، و در نهان براى فريب مردم گام برمىدارند . از بيراههها حركت مىكنند و گفتارشان به ظاهر شفابخش ، امّا كردارشان دردى است درمانناپذير ! بر رفاه و آسايش مردم حسد مىورزند و ( اگر بر كسى ) بلايى وارد شود خوشحالند ، و اميدواران را مأيوس مىكنند آنها در هر راهى كشتهاى دارند و در هر دلى راهى و در هر مصيبتى اشك ساختگى مىريزند . مدح و تمجيد را به يكديگر قرض مىدهند و انتظار پاداش و جزا مىكشند اگر چيزى بخواهند اصرار مىورزند ؛ و اگر ملامت كنند پردهدرى مىنمايند . اگر سرپرستى به عهدهشان گذارده شود از حدّ تجاوز مىكنند در برابر هر حقّى باطلى و در برابر هر دليل قطعى شبههاى ؛ براى هر زندهاى قاتلى ، براى هر درى كليدى و براى هر شبى چراغى تهيه كردهاند ، با اظهار يأس و بىرغبتى مىخواهند به مطامع
زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 100
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص١٠٠
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) ، آيهء 52 . وقتى در كنار منافقون ، عبارت « فى قلوبهم مرض » ذكر مىشود مراد افراد ضعيفالايمان هستندو اگر تنها ذكر شد و در تقابل با منافقان نبود قابل صدق بر منافقان نيز مىباشد چنان كه در آيات اوّل سوره بقرهء پس از معرّفى منافقان فرمود : « فى قُلوبِهِمْ مرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّه مَرَضاً » .
( 2 ) - نساء ( 4 ) ، آيهء 145 .