« فرستادگان و ملائكه ما به منزل ابراهيم براى بشارت دادن او به فرزند وارد شدند و بر آن حضرت سلام نمودند . ابراهيم نيز پاسخ آنان را با سلام اداء نمود . چندى نگذشت كه ابراهيم براى ميهمانان خود از گوشت گوساله غذائى آماده و بياورد . و زمانى كه ديد آنها به سوى غذا دست دراز نمىكنند و از غذا تناول نمىكنند در نفس خود از آنان ترسيد ( زيرا رسم بر اين بوده است وقتى كه دشمن انسان به خانه او مىرفت از غذاى او نمىخورد و اين علامت و نشانه خصومت با صاحب خانه تلقّى مىگرديد ) آن فرشتگان گفتند : نترس ما بشر نيستيم ما ملائكه پروردگاريم كه به سوى قوم لوط مأموريت يافتيم . زن ابراهيم كه ايستاده بود خندهاى كرد و ما او را بشارت به فرزندى به نام اسحاق داديم كه از پى او يعقوب مىآيد . »
در اين آيات نيز تصريح شده كه فرشتگان به صورت آدمى و انسانى عادّى به منزل ابراهيم وارد شدند و حضرت ابراهيم احساس نكرد كه اينان فرشتگان پروردگارند ، و لذا ترس وجود او را فرا گرفت ، از آنجا كه ديد اين انسانها دست به سوى غذا دراز نمىكنند .
و همين قضيّه براى حضرت لوط اتّفاق افتاد . قرآن مىفرمايد :
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سىءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالَ هذا يَوْمٌ عَصيبٌ . [ 1 ]
« و زمانى كه فرستادگان ما بر حضرت لوط وارد شدند بسيار ناراحت و اندوهناك شد و در تنگناى ضيافت از آنان قرار گرفت و گفت : امروز روز بسيار سختى بر من خواهد بود ( فرشتگان به صورت مردانى زيبا چهره آمده بودند و حضرت لوط بيم آن داشت كه از جانب قوم خود مورد آزار قرار گيرند ) . »
در اين آيه نيز فرستادگان پروردگار به صورت بشر درآمده بودند و به
هامش
[ 1 ] - سوره هود ( 11 ) آيه 77 .