و صفات كلّيّه پروردگار در نفس ملائكه به معناى اجتماع قواى مختلف و استعدادهاى گوناگون در تدبير و شكلدهى نظم عالم است كه هر كدام از اين قوا مظهرى از ظهورهاى اسماء و صفات متفاوته الهى است .
خداى متعال داراى اسم مميت است و با آن اسم تمامى اشياء را به دست طوفان بوار و نيستى مىسپارد و در مقابل واجد اسم محيى است و با آن به زنده گرداندن و جان دميدن در ماهيّت اشياء مىپردازد ، پس با اسم محيى طفل را به وجود آورده و با اسم مميت جان او را مىستاند . و همين طور . . . .
بنابراين هر ملكى ممكن است مظهريّت دو اسم از اسامى پروردگار را داشته باشد و يا سه اسم و چه بسا بيشتر و در اين ظهور هر چه آن ملك جامعيّت بيشترى از حيازت اسماء و صفات خداوند را داشته باشد قدرت و قوّهء تأثيرگذارى او بر عوامل خارجى بيشتر مىباشد و هر چه از مراتب اسماء و صفات حقّ حظّ و نصيب كمترى داشته باشد و در تدبير و تنظيم نظام طبيعت تغيير و تبديل كمترى را ايفا نمايد از توان و قدرت معنوى كمترى برخوردار خواهد بود .
و در اينجا خداى متعال از تعدّد ظهور اسماء و صفات خود در نفس ملكوتى ملائكه به جناح ( بال ) تعبير نموده است چنانچه ما در مثل گوئيم : انسان بايد با دو بال علم و عمل به سوى كمال روى آورد . و البته در صورت مثالى ملائكه نيز اين تعدّد و اختلاف وسايل و ابزار تأثير و اقدام ، به صورت بال تجلّى مىيابد ، نه اينكه ملائكه داراى بالهائى مثل كبوتران مىباشند ، بلكه واجديّت و دارا بودن قواى متفاوت در نفس ملائكه به صورت بال صورت ملكوتى به خود مىگيرد و اين پديده نه تنها در ملائكه كه در صورت ملكوتى برخى از افراد مشاهده شده است . چنانچه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم دربارهء عموى خود جعفر طيّار كه در جنگ موته به شهادت رسيد فرمودند : عمويم با دو بال به سوى آسمانها به پرواز در آمد . و از اين روى پس از آن به لقب طيّار ( پرواز
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 518
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٥١٨