نظير اين حقيقت در انسانهاى عادى قضيّه و داستان مادر حضرت موسى عليهالسّلام است كه مىفرمايد :
قالَ قَدْ أُوتيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى ، وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّة أُخْرى ، إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى ، أَنِ اقْذِفيهِ فِى التَّابُوتِ فَاقْذِفيهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لى وَ عَدُوٌّ لَهُ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّة مِنِّى وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنى . [ 1 ]
« خداى تعالى فرمود : اى موسى ما درخواست تو را اجابت نموديم . و دوباره بر تو منّت نهاديم . زمانى كه به مادرت وحى نموديم كه به دستورات ما جامه عمل بپوشان . ابتداء موسى را درون تابوت قرار ده و سپس در ميان دريا او را رها كن . پس دريا آن تابوت را به سوى ساحل مىاندازد و كسى كه هم با ما دشمن است و هم با موسى او را از دريا باز مىگيرد . و اى موسى ما محبّت خود را در درون تو قرار داديم ( تو را محبّ و دوستدار خود نموديم ) تا در مرأى و منظر ما پرورده شوى و به كمالات و درجاتت برسى . »
و نظير اين آيه در سورهء قصص موجود است :
وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقيهِ فِى الْيَمِّ وَ لا تَخافى وَ لا تَحْزَنى إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلين . [ 2 ]
« ما به مادر موسى وحى فرستاديم كه فرزندت را شير ده ، و اگر بر جان او بيمناك گشتى او را در دريا بيفكن ، و ترس و اندوه را به خويش راه مده ، ما او را به تو باز خواهيم گرداند و نيز او را از پيامبران قرار خواهيم داد . »
در اين دو مورد از داستان حضرت موسى عليهالسّلام به طور وضوح و روشن خداوند متعال كيفيّت ارتباط خود را با بندگان در هدايت و رهنمود به
هامش
[ 1 ] - سوره طه ( 20 ) آيات 36 الى 39 .
[ 2 ] - سوره القصص ( 28 ) آيه 7 .