وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّا شَياطينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحى بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ ، وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَة الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَة وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُون . [ 1 ]
« و اين چنين مقرّر كرديم كه براى هر پيامبرى دشمنى كه با او به مقابله برخيزد وجود داشته باشد چه از شياطين بشرى و چه از شياطين جنّى ، كار آنها اين است كه به يكديگر وحى مىفرستند و سخنان باطل و گمراه كننده به يكديگر القاء مىكنند ، و اگر پروردگارت نمىخواست كه چنين كنند هرگز قدرت و توانائى بر القاء معانى و مفاهيم خلاف را به يكديگر نداشتند . پس آنها را به حال خود رها ساز و بگذار هر افتراء و دروغى كه مايلند به تو نسبت دهند . ( به راه خويش برو و از مكر آنها مهراس و آنها را با افكار پوچ و توخالى و توهّمات و تخيّلاتشان به حال خود بگذار . »
در اين آيات كه واقعاً آيات عجيبى است و قابل دقّت ، خداوند متعال كيفيّت به دام افتادن افراد ناپاك و منحرف را در دام شيطان و متابعت از دستورات شيطان و اغواء آنان بيان مىكند و بدين بيان انسان را از معرض قرار گرفتن وساوس شيطان و تلبيس ابليس و انحراف در مسير و هواهاى نفسانى برحذر مىدارد . و به انسان خاطرنشان مىكند كه چگونه ابليس با جنود و لشگريان و ايادى و اعوان خود به قواى واهمه و متخيّله انسان نفوذ مىكند و كيفيّت مواجهه با يك جريان حقّ و صدق و پاك را به او مىآموزد و او را به انواعِ حِيَل و مكر و شيطنت و وسوسه و دليل عوامپسندانه و مغلطه و جدل مجهّز مىسازد و چون اين فرد ناپاك به واسطه كدورت و عناد و مقابله با حقّ و واقعيّت از حيطهء ولايت حقّ خارج شده و در حريم و محدودهء ولايت شيطان
هامش
[ 1 ] - سوره الأنعام ( 6 ) آيه 112 و 113 .