خلاف خود موجب سخط رحمان و خشنودى شيطان گردد دشمن خدا و راه خدا محسوب مىشود . »
علّامهء طهرانى پس از گذشت پنج سال هجرت به مشهد مقدّس كه به دستور استاد خود حضرت حدّاد صورت پذيرفت ، مراد و كعبهء مقصود خود استاد بىبديل حضرت حدّاد را از دست داد . مدّت استفادهء ايشان از مرحوم حدّاد - رضوان الله عليه - درست 28 سال بود كه بعينه مانند مدّت زمان استفاضهء حضرت حدّاد از استادش مرحوم سيّد على قاضى طباطبائى مىباشد .
غربت و عدم شناخت شخصيّت ايشان
عظمت روح و تعالى نفس قدسى آن بزرگوار بحدّى است كه هيچيك از شاگردان و تلامذهء ايشان با آن سوابق و كيفيّات مختصّ به خود ، و مسائلى كه قابل بيان نيست ، نتوانست ذرّهاى به آن آستان راه پيدا نمايد . و همه دست تحسُّر به دندان و سر به جَيب تحيّر فرو مىبردند ؛ و با زبان حالِ :
عنقا شكار كس نشود دام بازچين * كآنجا هميشه باد بدست است دام را
اعتراف به عجز از ارتقاء به قلّهء قاف و آشيانهء عنقاى روح ملكوتىاش مىنمودند . روزى مرحوم حدّاد به يكى از فرزندان ايشان فرمود :
« فلانى ! اين مطلب را به تو بگويم كه مانند پدرت در روى زمين كسى وجود ندارد ! »
مرحوم حدّاد : سيّد محمّد حسين سيّد الطّائفتين است
و ميفرمود :
« سيّد محمّد حسين ، سيّد الطّائفتَين ( علماء ظاهر و علماء باطن ) است . »
ايشان مدّت شانزده سال آخر عمر را در عتبهء مقدّسهء رضوى سلام الله عليه بسر آوردند ، و خدا مىداند و بس ، كه از آن آستان ملائك پاسبان چه فيوضات و عناياتى بر او جارى و سارى گرديد .
علّامهء طهرانى به اين دنيا آمد و چند صباحى زيست و به ملكوت اعلى صعود نمود درحاليكه كسى او را نشناخت ؛ حتّى نزديكانش نيز او را نشناختند .