بر خلاف اراده و مشيّت و گفتار انشاءگونه آنان خلافى مرتكب شود !
دست بيعت دراز نمودن به فرد ظاهر الصّلاح موجب هلاكت و بدبختى است
اگر مردى و بوئى از مردى بردهاى بيا و صريحاً اعتراف كن كه اشتباه كردم ، چرا پرده مىپوشانى ! تو كه ادّعاى ولايت بزرگان و جانشينى آنان را مىكنى بيا و صريحاً بگو من نيستم و حقّ با آنان است كه اين مسأله را از من نفى مىنمودند و آنان درست مىگفتند و راه ما اشتباه بوده است ! چرا مطلب را مىچرخانى و دور مىزنى و به عبارت چند پهلو ضعف را از خود دور مىسازى ؟
و چرا در اداء امانت و بيان مطالب از بزرگان خيانت مىشود ، و مطلب را آنگونه كه گفتهاند مطرح نمىكنند ؟ چرا نمىآئيد و در حضور همه اعلام نمىكنيد كه مرحوم آقا رضوان الله عليه در آخر حيات خود فرمودند : من هيچ فردى را كه بتوانم پس از خود بعنوان وصىّ و جانشين معرّفى كنم نمىيابم و من وصىّ و جانشينى ندارم ! از اين كتمان و اعوجاج چه نصيبى مىبريم و به چه نفعى مىرسيم ؟ اينها همان خطر و نگرانىهائى هستند كه بزرگان هشدار دادهاند و ما را دعوت به تأمّل و ملازمت و معاشرت با افراد نمودهاند تا خصوصيّات نفسانى و سجايا و ملكات و نقاط ضعف براى ما مشخّص شود و از روى خامى و جهالت و سادهلوحى دست بيعت بسوى هر فردى دراز نكنيم و هر ظاهرالصّلاحى را اهل هدايت و ارشاد نپنداريم و هر كه قدم آهسته و با طمأنينه برداشت و ظاهرى آراست و محاسنى ارسال نمود و نعل و عصا و اسباب و ادوات استجلاب نفوس را مهيّا ساخت و سر به زير انداخت و روى خوش به مردم نشان داد و در منزل و حسينيّه به اقامه مجالس وعظ و خطابه پرداخت باعث فريب و گول خوردن ما نشود .
آنكه به فردى وعده مىدهد و بر اساس آن وعده و شرط شرعى و تعهّد شرعى و الزام شرعى مطلبى را استوار مىسازد و پس از گذشت مدّتى چون