خورشيد آسمان معرفت و عرصه توحيد را براى سالكان و راهيان حريم و كعبه مقصود و دلباختگان جمال ربوبى به تلألؤ و نورافشانى درآورده است ، و مسأله را تمام نموده است . و پس از اين فقرات ديگر قلم زدن در اين وادى جز شرمندگى و آبروريزى ثمرى در بر نخواهد داشت .
آرى ، اعجاز حضرت سجّاد عليهالسّلام آن مطالبى نيست كه در كتب تاريخ و سِيَر مذكور است ؛ اعجاز آن حضرت اين مناجات مريدين است . و با اين مناجات ديگر حجّت را بر همهء مدّعيان مسير كمال و آنان كه دمادم ، دم از ولايت و قرب و ظهور خوارق عادات و همنشينى با اولياء حقّ مىزنند تمام كرده است ، و پتهء همهء آنان را بر آب ريخته و نقش رنگارنگ و پر جاذبهشان را نقش بر آب مىسازد ؛ آنان كه تصوّرى از معرفت و شناخت ذات حضرت حقّ ندارند و فقط به صرف انكار وصول به اين مرتبه بسنده مىكنند و عارفان بالله و واصلان به كعبه ذات و حريم حضرت محبوب را مورد طعن قرار مىدهند .
آيا بالاتر و رساتر از اين فقرات مىتوان يافت كه فقط خواست و همّت و اراده و اختيار و حبّ و عشق و وله و آرزو ، و خلاصه تمام شراشر وجود را فقط و فقط در وصول به حقيقت ذات و فناء و لقاء حضرت پروردگار قرار دادهباشد ؟ ! آيا منظور حضرت از أقصى مقاصد ، وصول به اسم اعظم و مس را طلا نمودن و يا مريض را شفاء دادن است ؟ اين را كه يك مرتاض هندى هم مىتواند انجام دهد ! و آيا مقصود از منزلت عُليا و يا بالاترين نصيب از معرفت حضرت حقّ ، اطّلاع بر ضمائر و كشف مسائل پشت ديوار و آنطرف كره زمين و غيره است ؟ اينكه با يك اشعّهء ايكس و چند آنتن مخابراتى حاصل مىشود ! و اينكه حضرت مىفرمايد : لقاء و زيارت تو نور چشم من است ، مقصود سيب و گلابى و نهر و حورالعين در بهشت است ؟
آنهائى كه به ديدهء تحقير در عرفاء و كلمات توحيدى آنها و مجالس آنها
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٢٤٤