انصار شود تا اينكه با آن براى هميشه به افراد مباهات و مفاخرت نمايم . در اين وقت أميرالمؤمنين عرضه داشت : پروردگارا ! روى او را به برص و پيسى چنان بنما كه هيچ سِتار و حاجبى نتواند او را بپوشاند ! و اين داء و ابتلائى كه اكنون در من مىيابى از دعاء و نفرين علىّ بن أبىطالب است . »
حديثى ديگر از انس درباره ولايت اميرالمؤمنين عليه السّلام
و همچنين حديث معروفى كه دربارهء ولايت أميرالمؤمنين عليه السّلام از پيامبر نقل نموده و أبونعيم اصفهانى و شيخ الاسلام حَمَوينى آن را از أنس روايت مىكنند ، و ما آن حديث را از جلد اوّل كتاب ارزشمند « امامشناسى » حضرت والد - رضوان الله عليه - با ترجمه خود ايشان نقل مىكنيم .
قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : يَا أَنَسُ ! اسْكُبْ لِى وَضُوءًا ! ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ، ثُمَّ قَالَ : يَا أَنَسُ ! أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْكَ مِنْ هَذَا الْبَابِ ، أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ وَ سَيِّدُ الْمُسْلِمِينَ وَ قَآئِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ خَاتَمُ الْوَصِيِّينَ . قَالَ أَنَسٌ : قُلْتُ : اللَهُمَّ اجْعَلْهُ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ ! وَ كَتَمْتُهُ ؛ إذْ جَآءَ عَلِىٌّ فَقَالَ : مَنْ هَذَا يَا أَنَسُ ؟ فَقُلْتُ : عَلِىٌّ ! فَقَامَ مُسْتَبْشِرًا فَاعْتَنَقَهُ ، ثُمَّ جَعَلَ يَمْسَحُ عَرَقَ وَجْهِهِ بِوَجْهِهِ وَ يَمْسَحُ عَرَقَ عَلِىٍّ بِوَجْهِهِ .
قَالَ عَلِىٌّ : يَا رَسُولَ اللَهِ ! لَقَدْ رَأَيْتُكَ صَنَعْتَ شَيْئًا مَا صَنَعْتَ بِى مِنْ قَبْلُ ؟ ! قَالَ : وَ مَا يَمْنَعُنِى وَ أَنْتَ تُؤَدِّى عَنِّى وَ تُسْمِعُهُمْ صَوْتِى وَ تُبَيِّنُ لَهُمْ مَا اخْتَلَفُوا فِيهِ بَعْدِى ؟
« انس مىگويد : رسول الله به من فرمود : آب وضوئى براى من مهيّا كن ! سپس برخاست و دو ركعت نماز گزارد ؛ سپس فرمود : اى أنس ! اوّلين كسى كه از اين در بر تو وارد مىشود امير و سالار مؤمنين و آقا و مولاى مسلمين و پيشواى شرفاء و تابنده چهرهاى بهشت كه در غرفات آمنه پروردگار جاى دارند و خاتم اوصياء من خواهد بود .
من با خود گفتم : بار پروردگارا ! او را مردى از انصار قرار بده ، و اين دعا را از