فُلانٍ لَم أظمَأ هَواجِرَهُ و لَم أسهَر لَيلَهُ ! فَيَقُولُ تَبارَكَ و تَعالَى : أدخِلهُمُ الجَنَّة عَلَى مَنازِلِهِم ؛ فَيَقُومُ فَيَتَّبِعُونَهُ ؛ فَيَقُولُ لِلمُؤمِنِ : اقرَأ و ارقَه قالَ : فَيَقرَا و يَرقَى حَتَّى يَبلُغَ كُلُّ رَجُلٍ مِنهُم مَنزِلَتَهُ الَّتِى هِىَ لَهُ فَيَنزِلُها . [ 1 ]
لذا سزاوار است كه مؤمن تا هنگامى كه به حقيقت قرآن نرسيده و از معانى باطنيّهء قرآن اطلاع پيدا نكرده ، دست از خواندن و دقّت كردن و تأمّل و تفكّر در آيات آن ، و از تزكيه و تطهير نفس و عبادات موصله برندارد تا آنكه به مراد خود برسد .
مرحوم كلينى نقل مىكند با إسناد خود از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام قال :
هامش
1 - الكافى ، ج 2 ، ص 601 : [ آن حضرت گفتند : قرآن در روز قيامت مىآيد در حالى كه از جهت شمائل و حسن صورت ، داراى بهترين و زيباترين منظر است . آنگاه از جلوى مسلمانان عبور مىكند ، و آنها مىگويند : اين مرد از ماست ! پس از نزد آنها مىگذرد تا به نزد پيامبران مىرسد ، و آنها مىگويند : اين مرد از ماست ! و سپس از نزد آنها نيز مىگذرد تا به نزد فرشتگان مقرّب مىرسد ، و آنها مىگويند : اين مرد از ماست ! و پس از آن نيز از نزد آنها مىگذرد تا مىرسد به پروردگار عزّت عزّوجلّ . در اين حال مىگويد : اى پروردگار من ! فلان پسر فلان ؛ من روزهاى گرم تابستان او را به خواندن قرآن مشغول كردم ، و شبهاى او را به خواندن قرآن به بيدارى پايان دادم ! ( در زمانى كه در دار دنيا زندگى داشت . ) و امّا فلان پسر فلان ؛ من هيچيك از روزهاى گرم او را به خواندن قرآن سپرى ننمودم ، و شبهاى او را به خواندن قرآن نگذراندم ! خداوند تبارك و تعالى خطاب مىكند به قرآن كه : اينك تو آنها را بر حسب درجات و مراتبشان ، در بهشت در منازل خاصّ خودشان داخل كن ! در اين حال قرآن به پا مىخيزد ، و مردم مؤمن قارى قرآن به دنبال او راه مىافتند ؛ و به مؤمن مىگويد : بخوان و بالا برو ! حضرت فرمودند : پس مؤمن مىخواند و بالا مىرود ؛ تا هر كس از مؤمنينى كه قرآن خوانده بود ، به منزل خودش كه طبق آيات قرآن براى او معيّن شده است مىرسد . در اين صورت آن مؤمن قارى قرآن ، در آن منزل فرود مىآيد . ]