چه ساير نمازهائى كه براى حاجت در شريعت مقدّسه وارد شده است همه از شرائط كمال و متمّمات دعاست . روايتست از حسن بن صالح ، قال :
سَمِعتُ أباعَبدِاللهِ عليه السّلام يَقُولُ : مَن تَوَضَّأ فَأحسَنَ الوُضُوءَ و صَلَّى رَكعَتَينِ فَأتَمَّ رُكُوعَهُما و سُجُودَهُما ، ثُمَّ جَلَسَ فَأثنَى عَلَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ و صَلَّى عَلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه و آله ، ثُمَّ سَألَ [ اللهَ ] حاجَتَهُ فَقَد طَلَبَ الخَيرَ فى مَظانِّهِ ، و مَن طَلَبَ الخَيرَ فى مَظانِّهِ لَم يَخِب . [ 3 ]
و همچنين روايت نموده است حارث بن مغيرة از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام ، قال :
إذا كانَتْ لَكَ حاجَة فَتَوَضَّأ و صَلِّ رَكعَتَينِ ثُمَّ احمَدِ اللهَ و أثنِ عَلَيهِ و اذكُرْ مِنَ الآيَة ثُمَّ ادعُ تُجَبْ . [ 1 ]
و نيز همين راوى ( حارث بن مغيرة ) روايت نموده است از امام صادق عليه السّلام ، قال :
إذا أرَدتَ حاجَة فَصَلِّ رَكعَتَينِ و صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ و سَلْ تُعطَهُ ! [ 2 ]
البتّه رواياتى در « كافى » و « تهذيب » وارد است كه اين دو ركعت نماز را با تسبيحاتى خاصّ به جاى آورد و خدّين و پيشانى خود را بعد از نماز به سجده گذارد و دعاهائى بنمايد مسلّماً مستجاب مىشود ؛ اين كيفيّات مخصوصه براى شدّت اتّصال و انقطاع به خداست ، و گرنه اصل نماز قضاء حاجت همان دو
هامش
3 - الكافى ، ج 3 ، ص 478 : [ از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : كسى كه وضوء بگيرد و آن را نيكو به پايان آورد و دو ركعت نماز بگزارد و ركوع و سجود را به نحو نيكو انجام دهد سپس بنشيند و خدا را ثناء و حمد نمايد و بر پيامبر و اهل بيتش درود بفرستد و آنگاه حاجت خود را طلب نمايد پس به تحقيق كه امر خيرى را در موقع و جايگاه اجابت قرار داده است و كسى كه امر خيرى را در موارد اجابت قرار دهد سر افكنده نخواهد شد . مترجم ]
[ 1 ] - همان مصدر ، ص 479 .
[ 2 ] - همان مصدر .