خود را به درگاه غنىّ على الاطلاق بلند كند .
در « كافى » با إسناد خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه : قال :
ما أبرَزَ عَبدٌ يَدَهُ إلَى اللهِ العَزِيزِ الجَبّارِ إلّا استَحيَى اللهُ عَزَّوَجَلَّ أن يَرُدَّها صِفرًا حَتَّى يَجعَلَ فِيها مِن فَضلِ رَحمَتِهِ ما يَشاءُ ، فَإذا دَعا أحَدُكُم فَلا يَرُدَّ يَدَهُ حَتَّى يَمسَحَ عَلَى وَجهِهِ و رَأسِهِ . [ 1 ]
و در « عدّة الداعى » مىفرمايد :
و كانَ رَسُولُ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيهِ و آلِهِ يَرفَعُ يَدَيهِ إذا ابتَهَلَ و دَعا كَما يَستَطعِمُ المِسكِينُ .
وَ فِيما أوحَى اللهُ إلَى مُوسَى : عليه السّلام القِ كَفَّيكَ ذُلًا بَينَ يَدَىَّ كَفِعلِ العَبدِ المُستَصرِخِ إلَى سَيِّدِهِ ؛ فَإذا فَعَلتَ ذَلِكَ رُحِمتَ و أنا أكرَمُ الأكرَمينَ و أقدَرُ القادِرِينَ . يا مُوسَى ! سَلنِى مِن فَضلِى و رَحمَتِى فإنّها بِيَدِى لا يَملِكُهُا غَيرِى ! فانظُرْ حِينَ تَسألُنِى كَيفَ رَغبَتُكَ فِيما عِندِى ! لِكُلِّ عامِلٍ جَزاءٌ و قَد يُجزَى الكَفُورُ بِما سَعَى . [ 2 ]
هامش
1 - الكافى ، ج 2 ، ص 471 : [ هيچ بندهاى دستش را بسوى خداى عزيز و جبّار دراز نمىكند مگر اينكه خداوند حيا مىكند دستش را خالى برگرداند تا اينكه از فضل رحمت خود آنچه را بخواهد در آن قرار مىدهد . پس اگر كسى از شما دعائى كرد دستانش را پس از دعا بر صورت و سرش بمالد . مترجم ]
2 - عدّة الداعى ، ص 183 ، و اصل هذا الخبر فى روضة الكافى ، ص 46 : [ و رسول خدا هنگام دعا دستش را به ابتهال به پيشگاه خداوند بالا مىبرد چنان كه مسكين هنگام تقاضاى غذا چنين مىكند . و در ضمن آنچه خداوند بر حضرت موسى عليه السّلام وحى فرستاده است مىفرمايد : مانند بندهاى كه با حالت التماس و تضرّع دستانش را بسوى مولاى خود دراز نموده است تو در برابر من اينچنين دستانت را به حالت ذلّت دراز كن . پس اگر چنين كردى مورد رحمت من قرار مىگيرى درحاليكه من از تمامى افراد كريم با كرمتر و از همه قدرتمندان تواناترم . اى موسى ! از فضل و رحمت من تقاضاى حوائج خود را بنما كه رحمت در دست من است و كسى جز من داراى آن نمىباشد . و بنگر در وقتى كه از من درخواست مىكنى چگونه به الطاف و عنايت من اشتياق و رغبت دارى . هر كس به مقدار عملش پاداش مىگيرد حتّى شخصى كه كفران مرا نموده به مقدار سعيش پاداش دارد . مترجم ]