و نيز شيخ در « تهذيب » از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده ، كه قال :
إنَّ أحَدَكُم إذا مَرِضَ دَعا الطَّبِيبَ و أعطاهُ ، و إذا كانَ لَهُ حاجَة إلَى سُلطانٍ رَشا البَوّابَ و أعطاهُ ، و لَو أنَّ أحَدَكُم إذا قَدَحَهُ أمرٌ فَرِغَ [ فَزِعَ ] إلَى اللهِ تَعالَى فَتَطَهَّرَ و تَصَدَّقَ بِصَدَقَة قَلَّتْ أو كَثُرَتْ ، ثُمَّ دَخَلَ المَسجِدَ فَصَلَّى رَكعَتَينِ فَحَمِدَ اللهَ و أثنَى عَلَيهِ و صَلَّى عَلَى النَّبِىِّ و أهلِ بَيتِهِ ، ثُمَّ قالَ : اللهُمَّ إن عافَيتَنِى مِن مَرَضِى أو رَدَدتَنِى مِن سَفَرِى أو عافَيتَنِى مِمّا أخافُ مِن كَذا و كَذا ؛ إلّا آتاهُ اللهُ ذَلِكَ ، و هِىَ اليَمِينُ الواجِبَة و ما جَعَلَ اللهُ تَعالَى عَلَيهِ فى الشُّكرِ . [ 1 ]
شرط پنجم دعا : رو به قبله بودن و دراز كردن دستها با حال استكانت
و شرط پنجم استجابت دعا آنست كه : انسان رو به قبله دعا كند ، و دستهاى خود را با حال ذلّت و مسكنت به پيشگاه قادر متعال دراز كند و مانند فقيرى محتاج و گدائى سراپا احتياج كه به دربار شاهى روى آورده ، دست نياز
هامش
1 - تهذيب الأحكام ، ج 3 ، ص 182 : [ امام صادق عليه السّلام فرمودند : اگر يكى از شما بيمار شود به دنبال طبيب مىفرستد و اجرتش را مىپردازد و اگر حاجتى به سلطان داشته باشد به دربان رشوه مىدهد تا او را راه دهد و اگر براى يكى از شما امر ناخوشايندى پيش آيد بايد بسوى خدا روى آورد ، ابتداء خود را طاهر گرداند سپس صدقهاى به فقير بدهد كم يا بسيار ، آنگاه داخل مسجدى رفته دو ركعت نماز بجاى آورد سپس حمد خدا را بجاى آورد و او را به نعمتهاى خود بر بندگانش ستايش نمايد و بر پيامبر و اهل بيت او صلوات بفرستد ، آنگاه بگويد : خداوندا از تو مىخواهم كه مرا از بيمارى رها سازى و از سفر به سلامت باز گردانى و از آنچه در بيم و هراسم به عافيت بيرون آورى . قطعاً خداوند حاجت او را بر آورده خواهد ساخت و اين قَسَمى است كه محقّق خواهد شد و شكر آن را بايد بجاى آورد . مترجم ]