آگاه نمىشديم ! اى كاش آن مرگى كه ما را ربوده بود يكسره ما را در كام خود مىگرفت و نيست و نابود مىگرديديم و براى ما چنين روزى نبود ! آن همه اموال ما به درد ما نخورد ! قدرت و قوّتهاى ما همه نيست و نابود شده ، اينجا ما را تنها گذاردند با دست خالى بدون مال و شوكت و عظمت ، با بارى از گناه و شرمندگى وارد شديم !
به اين دسته از طرف خدا به ملائكه خطاب مىشود : خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ، ثُمَّ الْجَحيمَ صَلُّوة ، ثُمَّ فى سِلْسِلَة ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ ، إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظيمِ
وَ لا يَحُضُّ عَلة طَعامِ الْمِسْكين [ 1 ] « او را بگيريد و سپس به آتش دوزخ درافكنيد و سپس در زنجيرهائى كه طول آن هفتاد ذراعست درآويزيد چون به خداى عظيم ايمان نياورده بود و بر غذا دادن به مسكينان و مستمندان رغبتى نداشت ! امروز جز آتش دوزخ و فلزّ گداختهء توأم با چرك و خون كه غذاى زيانكاران است غذائى ندارد ! »
بنابراين تمام افراد بشر كه داراى دستجات مختلف و به گروههاى متعدّد منقسم مىگردند و احزاب متنوّعهاى دارند از نقطهء نظر معنى از اين دو دسته خارج نيستند : يا مورد لطف خدا هستند ، و اين اختصاص به مردان راست كردار و راست گفتار و مؤمن و موحّد دارد : رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُون ، [ 2 ] يا كجرو و منحرف و متجاسر و متجاوز به
هامش
2 - سوره المجادلة ( 58 ) آيه 22 : [ خدا ( بسبب ايمان و كردارشان در دنيا ) از ايشان راضى و خوشنود است ، و اينان از خدا ( بسبب گرامى داشتن او آنان را در دنيا و آخرت ) خوشنوداند ، آن گروه لشگر خدايند ، آگاه باشيد محقّقاً لشگر خدا ( به همه خيرات و نيكيهاى دنيا و آخرت ) همان رستگارانند . ]
[ 1 ] - سوره الحآقّة ( 69 ) آيات 30 الى 34 .