بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّى لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاما [ 1 ]
« بگو : خداى شما چه اعتنائى به شما دارد و چه باكى از شما دارد اگر دعاى شما در بين نبود ؟ ! ولى شما بدين مطلب تكذيب نموديد و به زودى نتيجهء تكذيب خود را ملازم با خود خواهيد ديد ! »
از اين كريمهء مباركه استفاده مىشود كه هر اعتنائى كه پروردگار به بندگان خود دارد در اثر دعاى آنهاست ؛ و چون دعا مناط توجّه و اعتناء خداست بنابراين هر چه دعا از دل پاكترى و از توجّه و انقطاع بيشترى به خدا كرده شود اثر آن كه عطف توجّه و اعتنا و رحمت خداست بيشتر خواهد بود چون بنده دعا كند پروردگار مستجاب فرمايد و سلسلهء علل و معلولات را طبق خواستهء او به گردش درآورد : بنابراين دعا مهمترين عامل در سلسلهء اسباب براى حصول نتيجه است ؛
هامش
[ 1 ] - سوره الفرقان ( 25 ) آيه 77 .