اگر دعا نباشد بلا از آسمان نازل شود و اگر دعا بشود جلوى بلا را بگيرد .
در « كافى » با إسناد خود از بسطام الزيّات روايت مىكند از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام ، قال :
إنَّ الدُّعاءَ يَرُدُّ القَضاءَ و قَد نَزَلَ مِنَ السَّماءِ و قَد ابرِمَ إبرامًا . [ 1 ]
اگر دواعى براى حصول بلا شديد باشد دعاى بهترى بايد كرد و جدّىتر از خدا بايد خواست ، و اگر دواعى بلا ضعيف باشد با دعاى مختصرى رفع مىگردد .
در « كافى » با إسناد خود از حضرت رضا عليه السّلام روايت مىكند كه ، قال :
قالَ عَلِىُّ بنُ الحُسَينِ عليهما السلام : إنَّ الدُّعاءَ و البَلاءَ لَيَتَرافَقانِ إلَى يَومِ القِيامَة ؛ إنَّ الدُّعاءَ لَيَرُدُّ البَلاءَ و قَد ابرِمَ إبرامًا . [ 2 ]
تدافع دائمى دعا و بلاء
دعا و بلا دائماً با يكديگر تدافع دارند و بر روى يكديگر اثر مىگذارند ؛ اگر مبدأ بلا شديد باشد و مبدأ دعا كه حال داعى است ضعيف باشد بلا غلبه مىكند ، و اگر حال داعى در حال دعا قوى باشد بلا را هر چه هست برمىگرداند . و براى توضيح اين مطلب مقدّمهاى ذكر مىشود و او آنكه :
همانطور كه ملاحظه مىشود حركات و سكنات بدن انسان تابع ارادهء انسان و محكوم خواستههاى نفس است همينطور در جهان آفرينش و كاخ عالم هستى هر حركت و سكون و هر تغيير و تبديل و هر موت و حيات تابع يك ارادهء كلّى و محكوم يك نفس كلّى است كه بر تمام جهان تسلّط دارد . اگر انسان سريرهء خود را پاك كند و از گناه اجتناب كند نفس او متّصل به نفس كلّى مىگردد و امورى كه در خارج واقع مىشود همه بر طبق مراد و بر صلاح او خواهد بود ،
هامش
1 - الكافى ، ج 2 ، ص 469 : [ دعاء قضاى الهى را دگرگون خواهد كرد همچون ريسمان محكم كه كمكم رشتههاى آن باز شود . مترجم ]
2 - همان مصدر : [ امام سجّاد عليه السّلام فرمودند : دعاء و بلاء تا روز قيامت با هم پيوسته خواهند بود . بدرستى كه دعاء بلاء را بر مىدارد گرچه مقدّر شده باشد . مترجم ]