يعنى صفات قاريان قرآن را خدا در قرآن به صعقة توصيف ننموده است ، و اگر چنين حالى بر آنها رخ دهد ناشى از قصور ظرفيّت و عدم تحمّل آنهاست . خدا در قرآن آنها را به اشك چشم و خشيت الهى و رقّت و نرمى دل توصيف نموده است ؛ آنجا كه مىفرمايد : وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَق ، [ 1 ] و در سورهء حجّ ( 22 ) آيهء 34 مىفرمايد : وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتينَ ، الَّذينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُم ، [ 2 ] و در ( سورهء ( 39 ) زمر آيهء 23 مىفرمايد : اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَديثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّه . [ 3 ]
هامش
1 - سوره المائدة ( 5 ) آيه 83 : [ و چون علماء و تاركين دنياى مسيحيان ( قسّيسين و رهبان ) كه داراى نخوت و استكبار نيستند ، بشنوند آنچه را كه به پيغمبر اسلام از آيات قرآن فرود آمده است ، مىبينى بواسطهء آنچه را كه از حقّ شناختهاند چشمهايشان از اشك ريزان مىشود . ]
2 - [ و اى پيغمبر ما ! بشارت بده مردمان وارفته و درهم رفتهء شوريده ( متواضع متخاشع ) را ؛ آنان كه چون ذكر خدا شود ، دلهايشان به هراس افتد . ]
3 - [ خداوند فرو فرستاد قرآن را كه بهترين گفتار است . كتابى است كه تمام آياتش با هم شباهت دارد . و آياتش ناظر بر هم و در حكم اعاده و تكرار است . بواسطهء آن ، پوست اندام كسانى كه از پروردگارشان در ترس و خشيت هستند جمع مىشود و به تكان و لرزه مىافتد ؛ و سپس پوستهايشان و نفوسشان به ياد و ذكر خدا آرام مىگيرد و نرم و ملايم مىشود . ]