نماز صبح مشهود دو صفّ از ملائكه شب و ملائكه روز است ! »
كيفيّت قرائت سور قرآن در نمازهاى يوميّه
مؤمنين در صدر اسلام در نمازهاى خود سورههاى كوچك را نمىخواندند ، بلكه در نمازهاى واجب طبق دستور پيغمبر اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم سزاوار است كه در نماز ظهر و عصر بعد از حمد سورههاى كوچك مانند القارعة و امثالها بخوانند ، و در نماز مغرب و عشاء امثال سورههاى والشمس و الأعلى ، و در نماز صبح امثال سورههاى مزمّل و مدّثر ، و در نمازهاى شبانه روز حتّى يك مرتبه توحيد بخواند ، و در نمازهاى مستحبّى از سور طوال قرآن بخواند ؛ و خلاصه در نمازها قرآن خيلى خوانده شود و ابداً انسان به يك سورهء خاصّ در نمازها اكتفا نكند كه موجب تضييع و مهجوريّت قرآن خواهد شد .
در « من لا يحضره الفقيه » از فضل بن شاذان در جمله علل از حضرت رضا عليه السّلام روايتست كه ، انّه قال :
امِرَ النّاسُ بِالقِراءَة فى الصَّلاة لِئَلا يَكُونَ القُرآنُ مَهجُورًا مُضَيَّعًا ، و ليَكُون مَحفُوظًا مَدرُوسًا فَلا يَضمَحِلَّ و لا يُجهَلَ . و إنَّما بُدِئَ بِالحَمدِ دُونَ سائِرِ السُّوَرِ لأنَّهُ لَيسَ شَىءٌ مِنَ القُرآنِ و الكَلامِ جُمِعَ فيهِ مِن جَوامِعِ الخَيرِ و الحِكمَة ما جُمِعَ فى سُورَة الحَمدِ ؛ ثُمَّ شَرَعَ عَلَيه السّلام فى تَفسيرِ سورة الحَمدِ إلى آخِرِها .
هامش
1 - من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 310 : [ از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت است كه فرمود : علّت آنكه مردم مأمور شدهاند در نمازهاى خود قرآن بخوانند اين است كه : قرآن متروك و مهجور و ضايع نشود ، بلكه پيوسته مردم آن را حفظ كنند ، و به درس و تدريس و تعليم و تعلّم آن مشغول باشند . و در اين فرض ، ديگر نه قرآن مضمحلّ مىشود و از بين مىرود ، و نه ناديده گرفته شده و مجهول مىماند . و علّت آن كه در قرآن به سورهء حمد ابتدا شده است ، نه سائر سورهها آنست كه : نه در قرآن و نه در كلامى ديگر ، مانند آنچه در سورهء حمد از جوامع خير و مطالب حكمت آميز گرد آمده است ، در آنها گرد نيامده است . در اين حال حضرت شروع نمودند به تفسير سورهء حمد از اول تا به آخر آن . ]