قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيم . [ 1 ] معلومست كه پناه بردن نه تنها أعوذ بالله گفتن است ، بلكه دل به خدا دادن و در موقع قرائت قرآن غير خدا را فراموش كردن و با تفكّر و تأمّل شروع كردن [ است ] ، چه قرآن در نماز خوانده شود و يا در غير نماز .
حسن بن على بن شعبه حرّانى در « تحف العقول » حديث مىكند از حضرت أميرالمؤمنين عليه السّلام كه فرمودند :
لا خَيرَ فى عِبادَة لَيسَ فيها تَفَقُّهٌ ؛ و لا فى قرآءَة لَيسَ فيهَا تَدَبُّرٌ . [ 2 ]
گرچه قرائت در نماز به خصوص بسيار ممدوح ، و قرآنى كه در نماز خوانده شود ثوابش بيشتر است .
در « كافى » با إسناد خود از عبدالله بن سليمان حديث مىكند از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام ، قال :
مَن قَرَأ القُرآنَ قائِمًا فى صَلاتِهِ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ حَرفٍ مِائَة حَسَنَة ، و مَن قَرَأهُ فى صَلاتِهِ جالِسًا كَتَبَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ حَرفٍ خَمسينَ حَسَنَة ، و مَن قَرَأهُ فى غَيرِ صَلاتِهِ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ حَرفٍ عَشرَ حَسَناتٍ . [ 3 ]
هامش
1 - سوره النّحل ( 16 ) آيه 98 : [ پس هنگامى كه قرآن مىخوانى ، پناه ببر به خداوند از شيطان رانده شدهء لعنت زده . ]
2 - تحف العقول ، رواه مرسلًا ، ص 204 : [ ابداً خيرى در عبادت نيست در صورتى كه از روى فهم و درايت نباشد ؛ و خيرى در قرائت نيست در صورتى كه در آن تأمّل و تفكّر و تدبّر نباشد . ]
3 - الكافى ، ج 2 ، ص 611 : [ كسى كه قرآن را در حال ايستاده در نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف يك صد حسنه مىنويسد . و كسى كه قرآن را در حال نشسته در نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف پنجاه حسنه مىنويسد ، و كسى كه قرآن را در غير نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف ده حسنه مىنويسد . ]