خدا در اين كريمهء شريفه از سوء نيّات آنها خبر داده است : « خداوند كتاب را بر تو اى پيغمبر فرو فرستاد ، بعضى از آيات او محكم و ظاهر است و در رسانيدن مقصود احتياج به تفسير و تأويل ندارد ، بلكه عامّهء مردم مراد را مىفهمند ، و يك دستهء ديگر از آيات متشابه است ، يعنى در رسانيدن به مقصود انسان را دچار اشتباه مىكند ، معنى و تأويل آن ظاهر نيست . آن كسانى كه در دل آنها ميل و انحراف به بطلان و توجّه به هواى نفس و شيطان است از آيات متشابهه پيروى مىكنند و تأويل و تفسير آن را به نظر خود و به رأى خود مىجويند و هزار فتنه و فساد بار مىآورند ، در صورتى كه از معنى و تأويل آنها غير از خدا و راسخين در علم كسى را اطّلاع نيست ؛ در حالتى كه راسخين در علم مىگويند : همه از جانب خدا آمده و ما به همهء آن ايمان آوردهايم [ و تنها خردمندان و انديشمندان از اين حقيقت آگاهند . ] . »
عجيب كه آنها نيز خواستند در خودِ اين آيه تصرّف كنند و خود را از مصاديق فتنه جويان و مأوّلين خارج نمايند ! چون در اين آيهء شريفه خدا مىفرمايد : فقط خدا و راسخين در علم از تأويلات و معانى آنها اطّلاع دارند : وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِى الْعِلْم . آنها گفتهاند كه بايد در عقب لفظ « الله » وقف كرد ، و واوِ « والراسخون » استينافيّه است ؛ و بايد اينطور قرائت كرد : وَ الرَّاسِخُونَ فِى الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا ، و اين از چند جهت غلط است :
اوّل آنكه : اگر انحصار علم اختصاص به ذات مقدّس ربوبى داشته باشد و رسول الله را در آن هيچ حظّى نباشد ، بنابراين نزول اين آيات متشابهه چه فائده دارد ؟ و مسلّماً حضرت رسول الله علم و حاطهء كلّى بدين آيات داشتند .
از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام مرويست كه ، قال :
كان رسولُ الله أفضَلَ الرّاسِخِينَ فى العِلمِ ، قَد عَلِمَ جَميعَ ما أنزَلَ اللهُ عَلَيهِ مِنَ
أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٠٩