تا اينجا مرحوم شيخ حرّ عاملى روايت را نقل مىكند ، و چون ذيل آن راجع به وظائف مستحبّه و اجتهاد در عبادت نيست لذا حديث را تقطيع نموده است ؛ و لكن شيخ بهائى در كتاب « اربعين » در تحت حديث نُهم ذيلش را بيان مىكند با سند متّصل خود از محمّد بن على بن الحسين بن بابويه القمّى : شيخنا الصدوق ( ره ) ؛ و همچنين مرحوم ملّا محسن فيض كاشانى نقل كرده است ذيل آن را در كتاب « وافى » در باب فضل شهر رمضان ، ص 3 ] 5 ] و نسبت داده است آن را به صدوق در كتاب « عَرض المجالس » عن احمد بن الحسن القطّان عن احمد بن محمّد بن سعيد الهمدانى عن ابن فضّال عن أبيه عن الرضا عليه السّلام [ 1 ] ، و آن دو
هامش
[ 1 ] و نيز مرحوم سيّد بن طاووس در اوّل كتاب اقبال تمام حديث را از محمّد بن أبى القاسم طبرى در كتاب بشارة المصطفى لشيعة المرتضى با إسناد خود از حسن بن علىّ بن فضّال از حضرت على بن موسى الرّضا از يك يك از آباء گراميش به ترتيب تا حضرت أميرالمؤمنين على ابن ابىطالب عليه السّلام نقل مىكند .