أيُّها النّاسُ ! إنَّ أبوابَ الجِنانِ فى هَذا الشَّهرِ مُفَتَّحَة فَاسألوا رَبَّكُم أن لا يُغَلِّقَها عَنكُم [ عَلَيكُم ] ، و أبوابَ النِّيرانِ مُغَلَّقَة فَاسألوا رَبَّكُم أن لا يُفَتِّحَها عَلَيكُم ، و الشَّياطينَ مَغلولَة فَاسألوا رَبَّكُم أن لا يُسَلِّطَها عَلَيكُم .
قالَ أميرالمؤمنين عليه السّلام : فَقُمتُ فَقُلتُ : يا رَسولَ اللهِ ( صلى الله عليه و آله ) ! ما أفضَلُ الأعمالِ فى هَذا الشَّهرِ ؟ فَقالَ : يا أبا الحَسَنِ ! أفضَلُ الأعمالِ فى هَذا الشَّهرِ الوَرَعُ عَن مَحارِمِ اللهِ ؛ الحديث . [ 1 ]
هامش
[ 1 ] وسائل الشيعة ، ج 10 ، ص 313 ، فى كتاب الصوم باب تأكّد استحباب الاجتهاد فى العبادة ؛ و نيز اين حديث شريف را مرحوم سيّد در اقبال و مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملكى در أعمال السنة نقل نمودهاند ، و در كتاب عيون أخبار الرّضا ، ج 2 ، ص 265 موجود است : [ امام رضا عليه السّلام از پدرانش از أميرالمؤمنين على بن أبىطالب عليهم السّلام روايت مىكنند كه آن حضرت فرمود : روزى رسول خدا براى ما خطبه ايراد مىفرمود و چنين فرمودند : اى مردم ! بدرستى كه ماه خدا بسوى شما مىآيد درحاليكه نويد بركت و رحمت و آمرزش را به همراه دارد ، ماهى كه از همه ماهها نزد پروردگار با فضيلتتر است و روزها و شبها و ساعات آن بر ساير روزها و شبها و ساعات ماههاى ديگر برترى دارند . ماهى كه براى ميهمانى پروردگار دعوت شدهايد و از جملهء افرادى كه مورد كرامت و تكريم پروردگار قرار گرفتهاند واقع شديد . نفسهاى شما در اين ماه تسبيح به حساب مىآيد و خواب شما در اين ماه عبادت نوشته مىشود ، اعمال شما در اين ماه مورد قبول حضرت حقّ و دعاهاى شما به مرتبه اجابت خواهد رسيد . پس با قلبى خالص و نيّتى پاك و صادق از خدا بخواهيد كه شما را موفّق به روزه دارى و تلاوت قرآن بدارد . به تحقيق كه شقى و بدبخت آن كسى است كه از آمرزش الهى در اين ماه با عظمت محروم گردد .
گرسنگى و عطش در اين ماه شما را به ياد گرسنگى و عطش روز قيامت بيندازد . بر فقراء و تنگدستان ببخشائيد ، بزرگانتان را تعظيم و تكريم و زيردستان را مورد رأفت و رحمت قرار دهيد . ارحام و خويشان خود را صلهء رحم كنيد . زبان خود را نگه داريد و چشمان خود را از آنچه مورد سخط و غضب الهى است بپوشانيد و گوشهاى خود را از آنچه شنيدنش نكوهش شده است ببنديد . بر يتيمان مردم رأفت كنيد تا بر يتيمان شما رأفت و عطوفت