درباره بندگان و مخلوقاتش عوض مىكنند ؛ دعا كنم كه خداوند از اين گمراهى ، هدايتشان كند ؛ چرا كه جنايت آنان بر ساحت ربوبى خدا و حكمت الهى و جلالت نبوى ، سختتر از جنايت عارفان به خدا و پيامبر صلى اللّه عليه و آله است .
بزرگداشت و تكريم جلالت خداوند و بزرگداشت پيامبر خدا و حقّ هدايت پيامبر صلى اللّه عليه و آله با سخنان و رفتار خويش ، ايجاب مىكند كه ابتدا براى هدايت كسانى دعا شود كه ضررشان بزرگتر و خطرشان شديدتر است ، كه پيامبر خدا نتوانست با جهاد ، آن را بزدايد و آنان را از كفر و فساد ، باز دارد .
دعا كردم كه هر كس راه خدا را گم كرده ، به سوى خدا هدايت شود و هر كه راه پيامبر صلى اللّه عليه و آله را گم كرده ، به سوى او باز گردد و هر كه از حق دور مانده ، حق را بپذيرد و بر آن تكيه كند .
سپس براى اهل توفيق و پيروان حق ، دعا كردم كه توفيقشان بپايد و حقجويىشان افزون شود . نيز براى خودم و كسانى كه كارشان به من مربوط است ، بر اساس اميدى كه داشتم و به ترتيبى كه به خدا و به خواسته پيامبرش نزديكتر باشد ، دعا كردم و مهمترين حاجتها را كه اميد داشتم به اجابتْ نزديكتر باشد ، مقدّم داشتم .
آيا نمىبينى كه قرآن مقدّس ، وساطت ابراهيم عليه السلام براى ناسپاسان را بيان كرده است ؟ خداوند مىفرمايد : "
يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ . إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ
؛ « 1 » درباره قوم لوط با ما مجادله مىكند . همانا ابراهيم ، بردبار و نرمدل و بازگشتكننده [ به سوى خدا ] است " . خداوند ، بردبارى و شفاعت و مجادله وى را درباره قوم لوط ، كه كفر ( ناسپاسى ) آنان به آن جا رسيده بود كه كيفرشان زود فرا رسيد ، ستوده است .
هامش
( 1 ) هود : آيه 75 .