براى اين كه اخبار و وعدههاى آنان كه هيچ كدامش به وقوع نپيوسته ، امامت آنان را نفى مىكند . « 1 »
با توجّه به مباحث بالا ، پاسخ اين اشكال ، روشن است ؛ چرا كه پيامبران و امامان عليهم السلام ، هيچ گاه از تقديرات بَداپذير ، به طور مطلق ، خبر نمىدهند . به ديگر سخن ، اگر اخبار معصومان از آينده ، مطلق باشند و هيچ قيدى با آنها همراه نباشد ، قطعا واقع خواهند شد و اگر اين اخبار با قيودى همچون " و للّه فيه المشيّة ؛ و خدا در آن ، مشيّت دارد " همراه باشند ، در آنها امكان بَدا وجود دارد . در احاديث نيز وارد شده است كه خداوند ، پيامبرش را دروغگو نمىكند . امام باقر عليه السلام مىفرمايد :
فَما عَلَّمَهُ مَلائِكَتَهُ و رُسُلَهُ فَإِنَّهُ سَيَكونُ ، لا يُكَذِّبُ نَفسَهُ و لا مَلائِكَتَهُ و لا رُسُلَهُ . « 2 »
آنچه خداوند به فرشتگان و فرستادگانش آموخته ، واقع خواهد شد . خداوند ، نه خود و نه فرشتگان و نه فرستادگانش را دروغگو نمىكند .
بر خلاف آنچه غِفارى تبليغ مىكند كه هيچ يك از اخبار امامانِ اهل بيت عليهم السلام واقع نشده است ، بايد گفت كه همه اخبار امامان ، واقع شدهاند و هيچ خبر مطلقى ( قطعىاى ) از آنان وجود ندارد كه كذب آن ، اثبات شده باشد . اگر غفارى كتابهاى حديث شيعه را مطالعه كرده بود و كمى صداقت به خرج مىداد ، خبرهاى متعدّدى را مىيافت كه همگى عينا واقع شدهاند .
علّامه حلّى در كتاب كشف اليقين ، پانزده خبر غيبى امير مؤمنان را نقل كرده است كه همگى عينا واقع شدهاند :
از جمله ، اين سخن امام عليه السلام به طلحه و زبير است ، هنگامى كه آن دو از ايشان رخصت طلبيدند كه به عمره بروند : " نه ، به خدا سوگند ! شما قصد عمره نداريد و مىخواهيد به بصره برويد . خداوند متعال ، نيرنگ آنان را باز خواهد گرداند و مرا
هامش
( 1 ) اصول مذهب الشيعة : ج 2 ص 943 .
( 2 ) الكافى : ج 1 ص 147 ح 6 ، تفسير العيّاشى : ج 2 ص 217 ح 67 .