متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 656

سواران كوه و پلنگان دشت بودند . ديگر شست و سه تن از نژاد گژدهم بودند كه بزرگ و سالار ايشان گستهم بود . سپس سد سوار از خويشان ميلاد ، كه گرگين پيروزگر نيز از ايشان بود . نيز هفتاد و پنج تن از سواران رزم و نگهبانان گنج از نژاد توابه « 1 » برگزيد كه برته « 2 » فرماندهء ايشان بود . ديگر سى و سه جنگجوى ژوپين ور از نژاد پشنگ كه سرافراز همهء پهلوانان و داماد توس بود و به هنگام نبرد ، او به پيش كوس مىايستاد . آنگاه هفتاد مرد از خويشان برزين برگزيد كه به روز جنگ ، چون شير بودند و فرماندهء ايشان نيز فرهاد بود كه به گاهِ جنگ ، چون سندان پولاد بود . ديگر سد و بيست پهلوان از نژاد گرازه كه خود گرازه فرماندهء ايشان بود . و بدين سان نامهاى پهلوانان و بزرگان را بر آن كراسهء شهريار نوشتند تا به هنگام نياز ، به كار آيند . و آن نامها چندان زياد بود كه موبد نويسنده ، شمار ايشان را ندانست . آنگاه كى خسرو به ايشان بفرمود تا همگى از شهر به سوى دشت و هامون روند و ايشان را گفت : بايد كه سرِ ماه ، خروش كارناى و دراى هندى برخيزد و همگى با شادمانى و سور به سوى جنگ توران رويد . پس همگى در پيش كى خسرو سر بر زمين نهادند و او را آفرين كردند و گفتند : اى شاه با زور و فرّ ، براستى كه تاج و كمر شاهى ، به تو فروزنده گشت ، تو شاهى و ما همه بندگان تو هستيم و همه چيز از بخش بره تا به ماهى از آن توست .