چه گوييد و اين را چه پاسخ دهيد * همه يك سره راى فرّخ نهيد
بدانيد كو شد به بد پيش دست * مكافات بد را نشايد نشست
بزرگان بپاسخ بياراستند * به درد دل از جاى بر خاستند
كه اى نامدار جهان شاد باش * هميشه ز رنج و غم آزاد باش
تن و جان ما سر بسر پيش تست * غم و شادمانى كم و بيش تست
ز مادر همه مرگ را زادهايم * همه بندهايم ار چه آزادهايم
چو پاسخ چنين يافت از پيل تن * ز طوس و ز گودرز و از انجمن
رخ شاه شد چون گل ارغوان * كه دولت جوان بود و خسرو جوان
بديشان فراوان بكرد آفرين * كه آباد بادا بگردان زمين
[ شمردن كىخسرو ، پهلوانان را ]
بگشت اندرين نيز گردان سپهر * چو از خوشه خورشيد بنمود چهر
ز پهلو همه موبدانرا بخواند * سخنهاى بايسته چندى براند
دو هفته در بار دادن ببست * بنوّى يكى دفتر اندر شكست
بفرمود موبد به روزى دهان * كه گويند نام كهان و مهان
نخستين ز خويشان كاوس كى * صد و ده سپهبد فگندند پى
سزاوار بنوشت نام گوان * چنانچون بود در خور پهلوان
فريبرز كاوسشان پيش رو * كجا بود پيوستهء شاه نو
گزين كرد هشتاد تن نوذرى * همه گرزدار و همه لشكرى
زرسپ سپهبد نگهدارشان * كه بردى بهر كار تيمارشان
كه تاج كيان بود و فرزند طوس * خداوند شمشير و گوپال و كوس
سه ديگر چو گودرز كشواد بود * كه لشكر براى وى آباد بود
نبيره پسر داشت هفتاد و هشت * دليران كوه و سواران دشت
فروزندهء تاج و تخت كيان * فرازندهء اختر كاويان
چو شصت و سه از تخمهء گژدهم * بزرگان و سالارشان گستهم
ز خويشان ميلاد بد صد سوار * چو گرگين پيروزگر مايهدار
ز تخم لواده چو هشتاد و پنج * سواران رزم و نگهبان گنج
كجا بُرته بودى نگهدارشان * برزم اندرون دست بردارشان
چو سى و سه مهتر ز تخم پشنگ * كه رويين بدى شاهشان روز جنگ
بگاه نبرد او بدى پيش كوس * نگهبان گردان و داماد طوس
ز خويشان شيروى هفتاد مرد * كه بودند گردان روز نبرد
گزين گوان شهره فرهاد بود * گه رزم سندان پولاد بود
ز تخم گرازه صد و پنج گرد * نگهبان ايشان هم او را سپرد
كنارنگ و ز پهلوانان جزين * ردان و بزرگان با آفرين
چنان بد كه موبد ندانست مر * ز بس نامداران با برز و فر
نوشتند بر دفتر شهريار * همه نامشان تا كى آيد به كار
بفرمود كز شهر بيرون شوند * ز پهلو سوى دشت و هامون شوند
سر ماه بايد كه از كرّ ناى * خروش آيد و زخم هندى دراى