او آشنائى را ، و به معنى مجهول نيز حمل مىتوان نمود ، يعنى : كشيده است ريسمان چنينى در عالم هرگاه مخالف باشد كسى با تو در ايمان ترك او كن .
حمران مىگويد : گفتم : اى سيد من چيست مطمر ؟ فرمود : چيزى است كه شما نام مىگذاريد آن را ريسمان بنّائى ، پس كسى كه مخالفت كند در اين امر امامت با تو ، يعنى شيعهء اثناعشرى نباشد ، پس او زنديق و رهزن دين است .
پس گفت حمران : اگرچه علوى و فاطمى باشد ، يعنى : از فرزندان على و فاطمه عليهما السلام باشد ؟
حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : هر چند آن شخص محمّدى علوى فاطمى باشد .
و از اين حديث و احاديث سابقه مثل آنچه در اعتقادات ابن بابويه رحمه الله گذشت كه « فمن خالفكم وجازه فابرؤوا منه » مستفاد مىشود كه تا علوى به مرتبهء انكار امامت در فسق نبوده باشد ، زنديق و منشأ برائت و تبرّى نمىشود اعمال و امور ديگر او ، و آنچه از آيهء اصطفاء معلوم مىشود ، و حديث نيز وارد شده كه « كلّهم مغفور لهم » دالّ است بر مغفرت جميع هر چند عارف به حقّ امام عليه السلام نباشد .
و ممكن است جمع بينهما به اين كه عدم معرفت حقّ امامت محمول شود بر عدم معرفت حقّ تعظيم و توقير و رعايت ايشان ، چنان چه سمت ذكر يافت كه « كلّهم مغفور » شامل غير معتقد امامت ائمّه عليهم السلام نباشد ، و لفظ « كل » محمول شود بر اضافى نه حقيقى ، و تبرّى از آنها كه معتقد امامت نيستند لازم باشد ، و توجيهات ديگر در جمع بين الأخبار نيز سابقاً گذشت ، فتذكّر .
فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — صفحة 373
مساهمون: السيد مهدي الرجائي
ص٣٧٣