اين معنا باشد كه « من طين رديء كالسجيل ، أو يكون في القيامة من السجّيل » و در اين صورت رفع توهّمات و شبههها مىشود ، واللَّه أعلم .
و ممكن است كه در مادّه و اصل نطفه جزئى از سجّيل باشد ، چنان چه وارد است كه مياه حارّهء جبال از فيح جهنّم است ، و ايضاً محقّقين به جعل مركّب قائل نيستند ، پس هرگاه اين محقّق باشد خداى تعالى شيطان را خلق كرد ، و امّا شيطان را شيطان نكرد ، و شخص بد را خلق كرد امّا بد را بد نكرد .
حاصل كلام آن كه : اين نحو توهّمات غير مرضيه را به چندين وجه جواب مىتوان گفت ، واللَّه أعلم بالصواب .
بعد از اين مراتب پس گفت حمران : و شهادت مىدهم اين را كه محمّد بندهء او و رسول اوست ، فرستاد او را به هدايت كردن مردمان و به دين حق ، تا آن كه اظهار كند آن را و غلبه دهد بر جميع اديان ، اگرچه راضى نباشند و مكروه داشته باشند مشركان ، و شهادت مىدهم اين را كه بهشت حقّ است ، و آتش حقّ است .
و شهادت مىدهم اين را كه على بن ابى طالب عليه السلام حجّت خدا ، و امام است بر خلق خدا ، نمىتوانند مردم كه جاهل باشند در حقّ او ، و شهادت مىدهم كه حسن عليه السلام بعد از او حجّت خدا و امام است ، و حسين عليه السلام بعد از او حجّت خدا و امام است ، پس على بن الحسين حضرت امام زين العابدين عليه السلام بعد از او امام است ، و محمّد بن على الباقر عليه السلام بعد از او امام است ، و تو اى سيد من حجّت خدا و امامى بر خلق خدا بعد از ايشان .
پس فرمود أبو عبداللَّه عليه السلام : الترّ ترّ حمران ، يعني : طريقهء مستقيمه طريقهء حمران است .
پس فرمود : اى حمران بدست بگير و بكش مطمر را ، يعنى : ريسمان مستقيم حق را ميان خود و ميان عالم هر كه مخالف باشد با تو در دين ترك كن با
فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — صفحة 372
مساهمون: السيد مهدي الرجائي
ص٣٧٢