عقب اين كلام بر ساير مؤمنين ، پس فرموده است :
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ )
« 1 » مروى است از اهل البيت عليهم السلام كه دو آيه در قرآن مجيد واقع شده ، يكى از براى ماست ، و ديگرى از براى شما ، آيهء اوّل اين كه
( إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها )
« 2 » بر ما واجب است كه اداى امانت كنيم به اهل خود ، و آيهء دوّم متضمّن آن است كه بر شما لازم است كه اطاعت ما كنيد جميع امر و نهى ، و آن آيه اين است
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا )
تا آخر « 3 » . اى كسانى كه گرويديد فرمان بريد خداى را در اوامر ، و فرمان بريد رسول او را در احكام و اطاعت كنيد خداوندان امر را از شما .
در خلاصة المنهج مسطور است كه : از امام محمّدباقر عليه السلام و امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه اولي الأمر ائمّهء معصومينند از آل محمّد كه حق تعالى اطاعت ايشان را واجب گردانيده بر همهء بندگان همچنان كه واجب ساخته است طاعت رسول خود را بر همهء مكلّفان ، و جائز نيست كه حق واجب گرداند طاعت احدى را على الاطلاق مگر كه او به زيور عصمت آراسته باشد ، و باطن او همچو ظاهر او باشد ، و مأمون باشد از غلط و امر به قبيح ، و اين صفت در امرا و علما كه غير ائمّهء معصومين باشند تحقّق نمىيابد .
مؤيّد اين است كه حق تعالى ميان ايشان و ميان خود و ميان رسول خود در حكم و طاعت تسويه فرموده ، و طاعت ايشان را مقارن ساخته به طاعت خود ، و طاعت رسول خود ، پس همچنان كه حق تعالى از جميع قبايح منزّه است ، رسول او نيز از همهء معاصى معصوم و مطهّر است ، اولي الأمر نيز بايد كه چنين
هامش
( 1 ) سورهء نساء : 59 .
( 2 ) سورهء نساء : 58 .
( 3 ) مجمع البيان 3 : 85 .