باشند نه غير .
و ديگر آن كه اگر مراد به اولي الأمر على العموم باشند ، لازم آيد كه هر حاكمى و عالمى كه به ناحق حكم كند تابع او بايد شد و اطاعت او بايد نمود ، به جهت عموم لفظ اولي الأمر ، و اين به اجماع باطل است .
و احاديث صحيحه نيز دلالت مىكند به اين كه مراد به اولي الأمر ائمّهء اثناعشرند .
و از جمله روايت مشهورهء متواتره است ميان مؤالف و مخالف كه از جابر بن عبداللَّه انصارى نقل است كه گفت : من از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم كه يا رسول اللَّه من خدا و رسول او را مىدانم واولي الأمر را نمىدانم ، رسول صلى الله عليه و آله فرمود : كه اى جابر ايشان خلفاى مناند ، و امامان اهل اسلام بعد از من ، اوّل ايشان على بن ابيطالب عليه السلام ، و بعد از آن حسن ، وآنگه حسين ، و از پس او على بن الحسين ، و از عقب او محمّد بن علي كه در تورات معروف به باقر ، و تو او را دريابى ، و چون او را به بينى سلام من به دو رسانى .
بعد از آن يك يك از ائمّه را نام برد ، تا آن كه چون به حجّت اللَّه القائم صلوات اللَّه عليهم رسيد فرمود : او مردى باشد نام او نام من بود ، و كنيت او كنيت من ، و حجّت خدا باشد ، و بقيّة اللَّه سبحانه در ميان بندگان حق تعالى مشارق و مغارب را به دست او بگشايد ، و او از شيعهء او غايب گردد بر وجهى كه از غايت درازى مدّت غايب شدن او هيچ كس تصديق به وجود او نكند ، مگر مؤمنى كه حق تعالى دل او را به ايمان امتحان كرده باشد .
جابر گفت : من گفتم يا رسول اللَّه شيعه در غيبت از او نفع گيرند ؟ فرمود : آرى مانند انتفاع مردمان به آفتاب و اگرچه در زير ابر باشد ، اى جابر او از مكنون سرّ خداست ، و مخزن علم او ، و اين سخن را از من نگاهدار و به هيچ كس مرسان مگر كسانى كه از اهل او باشند .
فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — صفحة 283
مساهمون: السيد مهدي الرجائي
ص٢٨٣