بنت عمران بن ماثان است ، و ميان اين هر دو عمران هزار و هشتصد سال بود .
و در تفسير اهل البيت وارد است كه : مراد به آل عمران على بن ابيطالب عليه السلام است ، و اولاد امجاد او عليهم السلام ، و عمران اسم ابوطالب است .
و ابن عبّاس و اباذر و انس نيز از پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كردهاند كه فرمود : آل ابراهيم منم ، و آل عمران على بن ابيطالب عليه السلام است .
و احاديث متواتره از ائمّهء هدى - صلوات اللَّه عليهم - در اين كه مراد از آل عمران كيست وارد شده ، چنان چه بعضى از آن بعون اللَّه تعالى سمت ذكر خواهد يافت « 1 » .
حاصل كه حق تعالى مىفرمايد : كه همهء انبياء و اولاد ايشان را برگزيديم ، و تفضيل داديم بر عالميان زمان ايشان ، اين آيه دالّ است بر اين كه ايشان افضلاند از فرشتگان ، پس حق تعالى ايشان را بر همهء آدميان وجنّيان و فرشتگان تفضيل داد ، در حالتى كه ايشان فرزندانىاند كه برخى از ايشان از بعضى زاده شدهاند ، يعنى : اولاد پسنديدهاند ار آباء بر گزيده .
و گفت حضرت امام رضا عليه السلام : و فرموده است خداى عزّوجلّ در جاى ديگر از كلام كريم كه
( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً )
« 2 » .
صاحب خلاصة المنهج ذكر كرده كه : زعم يهودان چنان بود كه ايشان به پادشاهى و پيغمبرى سزاوارترند از غير خود ، به دين سبب از متابعت عرب ننگ داشتند ، و مىگفتند : كه آخر منصب مملكت دارى و حكم گذارى و پيغمبرى به ما خواهد رسيد ، حق تعالى فرمود : كه ايشان را از پادشاهى بهره نيست ، و اگر فرضاً از مال و ملك بهرهمند شوند ، پس آن هنگام ندهند مردمان را آن مقدار كوى كه بر
هامش
( 1 ) مجمع البيان شيخ طبرسى 2 : 216 .
( 2 ) سورهء نساء : 54 .