ديوانى است و در قصيدهاى چنين گفته است :
يقولون فيك انقباض و انما
رأوا رجلا عن موقف الذّلّ احجما
ارى النّاس من داناهم هان عندهم
و من اكرمته عزّة النفس اكرما
و ابو نصر حنّاط شيرازى كه نزد پدرش ابو عبد الله حنّاط فقه خوانده و فقيهى اصولى و شاعر بوده او را تأليفاتى بسيار است در فقه و اصول فقه و فقيهان شيراز فقه را از او گرفتهاند و همو است كه در بارهء كتاب مزنى گفته است :
هذا الَّذى لم ازل اطوى و انشره
حتّى بلغت به ما كنت آمله
اقدم عليه و جانب من يجانبه
فالعلم انفس شىء أنت حامله
ابو نصر در راه مكه وفات يافته است .
و ابو الحسن اردبيلى كه در بغداد تدريس مىكرده و به سال سيصد و هشتاد و يك ( 381 ) در گذشته است .
و ابو الحسن جلالى طبرى كه فقيهى فاضل و عارف بحديث بوده و در بلد خود فقه آموخته و به محضر درس داركى حاضر مىشده و در حيات او تدريس مىكرده و هفده روز پيش از مرگ داركى مرده است ( سيصد و هفتاد و پنج - 375 - ) و ابو بشر احمد بن محمد بن محمد بن جعفر هروى معروف به « عالم » كه ساكن بغداد بوده و قادر با لله خليفه عباسى نزد وى درس خوانده است .
و ابو محمد عبد الله بن محمد خوارزمى بافى « 1 » كه از اصحاب داركى و فقيهى
هامش
« 1 » « بفتح الباء الموحدة و فى آخرها الفاء . هذه النسبة إلى « باف » و هى احدى قرى خوارزم . منها ابو محمد عبد اللَّه بن محمد البخارى المعروف بالبافى سكن ببغداد و كان من افقه اهل زمانه على مذهب الشافعي له معرفة تامة بالأدب و له شعر جيّد توفى فى المحرم سنة ثمان و تسعين و ثلاثمائة » ( اللباب )