و عالم خلاف و موفق براى افتاء بوده و به سال چهار صد و بيست و چهار ( 424 ) وفات يافته است .
و ابو اسحاق ابراهيم بن محمد اسفرايينى كه فقيهى متكلم و اصولى بوده و قاضى ابو الطيب ، كه از شيوخ و استادان ابو اسحاق شيرازى بوده ، اصول فقه را نزد وى خوانده و عامهء شيوخ نيشابور كلام و اصول را از او آموختهاند .
و ابو بكر احمد بن محمد بن غالب خوارزمى معروف به برقانى « 1 » كه به سال سيصد و سى و شش ولادت يافته و در بغداد مىزيسته و در همان جا به سال چهار صد و بيست و پنج ( 425 ) در گذشته است . برقانى در جوانى فقه آموخته و در آن تصنيف كرده ليكن بعد بعلم حديث پرداخته و در اين علم ، امام شده است .
و قاضى امام ابو الطيّب طاهر بن عبد الله بن طاهر طبرى كه شيخ و استاد ابو اسحاق شيرازى بوده و به سال سيصد و چهل و هشت ( 348 ) متولد شده و در سال چهار و صد و پنجاه ( 450 ) به سن يك صد و دو ( 102 ) سال بىاين كه عقل او را اختلالى و فهمش را تغير و نقصانى به همرسد وفات يافته است . تا آخر با فقيهان فتوى مىداده و بر ايشان خطاء مىگرفته و بقضاء و شهادت مىپرداخته و به مواكب در دار الخلافه حضور مىيافته است در آمل نزد ابو على زجاجى فقه آموخته و بر ابو سعيد اسماعيلى و قاضى ابو القاسم بنكج قرائت داشته آنگاه به نيشابور رفته و ابو الحسن ماسرجسى را ادراك كرده و چهار سال مصاحب او بوده و فقه از او آموخته پس از آن ببغداد رفته و به مجلس درس شيخ ابو حامد اسفرايينى حاضر شده است .
هامش
« 1 » البرقانى : بفتح الباء الموحدة و سكون الراء المهملة و فتح القاف . ابن اثير پس از اين ضبط اين مضمون را آورده است « نسبت است بديهى از ديه هاى كات از نواحى خوارزم كه ويران و كشتزار گشته و از مشهوران آنجا است امام ابو بكر احمد بن محمد بن غالب » فقيه ، محدث ، اديب و صالح كه او را تصانيفى مشهور است . از دار قطنى و گروهى بسيار روايت دارد و ابو بكر خطيب كه از وى روايت مىكند در باره اش گفته است « لم نر فى شيوخنا اثبت منه » » ولادت و وفات او را مانند ابو اسحاق نوشته است .