طبقه را با صحابى ملاقاتى نبوده و طبقهاى را از صحابه بشمار آوردهاند كه در هر دو نظر بر اشتباهند . و الله اعلم »
تنبيه
دانسته شد كه اجتهاد و فتوى ، كم يا بيش ، در عهد صحابه بوجود آمده و مواردى هم بعنوان نمونه در جلد اول ياد گرديد ليكن نسبت به همهء آن موارد جزئى ، استقصاء به عمل نيامد و نبايد هم همهء آن جزئيات در آنجا مورد استقصاء قرار مىگرفت بلكه اين كار را تأليف كتابى خاص و شايد تأليف كتابهايى مخصوص بايد چه به طورى كه بعضى از دانشمندان تصريح كردهاند : جمعى از صحابه را آن اندازه فتوى بوده است كه مىتوان از مجموع فتاوى هر يك از آنان كتابى فراهم آورد .
شهاب الدين احمد بن على بن محمد بن محمد بن على عسقلانى شافعى معروف به « ابن حجر » ( متوفّى به سال 852 قمرى ) در كتاب « الإصابة فى تمييز الصّحابة » تحت عنوان « فائدة » اين مضمون را آورده است :
« از صحابه كسى كه بطور اطلاق از همه بيشتر فتوى داشته هفت كس بودهاند :
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 315
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٣١٥