هست ، مگر قطرهء اشك كه قطرهاى از آن درياهاى آتش را فرومىنشاند ، و چون چشم كسى پر از آب شود بر روى او هرگز غبار مذلّت و خوارى ننشيند ، و چون بررو جارى گردد ، خدا آن رو را بر آتش جهنم حرام كند ، و اگر بندهاى در ميان امّتى گريه كند ، خدا آن امّت را به بركت آن گرينده رحم نمايد « 1 » .
و حضرت باقر عليه السّلام فرمود : هيچ قطرهاى محبوبتر نيست نزد حقتعالى از قطرهء اشكى كه در تاريكى شب از ترس عذاب الهى بيرون آيد ، و غرض از آن غير خدا نباشد « 2 » .
و به اسانيد معتبره از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : همه چشمها گريان است در روز قيامت مگر سه چشم : ديدهاى كه پوشيده شده باشد از آنچه خدا حرام كرده است ، و ديدهاى كه بيدارى كشيده باشد در طاعت الهى ، و ديدهاى كه گريسته باشد در دل شب از ترس حقتعالى « 3 » .
و به سند معتبر از اسحاق بن عمّار منقول است كه به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : مىخواهم بگريم و نمىآيد ، و گاهى بعضى از مردگان خود را ياد مىكنم كه مرا رقّت حاصل شود و گريه بيايد ، آيا جايز است اين ؟ فرمود : بلى ايشان را ياد كن ، و چون به گريه درآمدى خدا را بخوان « 4 » .
و در حديث ديگر فرمود : اگر تو را گريه نيايد خود را به گريه بدار ، پس اگر اشك
هامش
( 1 ) بحار الانوار 93 / 331 ح 14 .
( 2 ) بحار الانوار 93 / 329 ح 6 .
( 3 ) بحار الانوار 93 / 329 ح 8 .
( 4 ) بحار الانوار 93 / 334 .