چنانچه به سند معتبر از حضرت امام على نقى عليه السّلام منقول است كه : حضرت موسى عليه السّلام در هنگام مناجات از حقتعالى سؤال كرد : الهى چيست جزاى كسى كه چشمان او از ترس تو گريان شود ؟ وحى رسيد : اى موسى روى او را از گرمى آتش نگاه مىدارم ، و از خوف و فزع روز قيامت او را ايمن مىگردانم « 1 » .
و به سند معتبر منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركه چشمان او پر اشك شود از خوف الهى ، خدا به ازاى هر قطرهاى كه از ديدهء او مىريزد قصرى در بهشت به او كرامت فرمايد ، كه مزيّن باشد به مرواريد و جواهر ، و در آن قصر از نعمتهاى الهى باشد آنچه چشم نديده و گوش نشنيده ، و بر خاطر كسى خطور نكرده باشد « 2 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بسيار است كه ميان آدمى و بهشت زياده از ما بين تحت الثرى تا عرش دورى هست از بسيارى گناهان ، پس گريه مىكند از ترس الهى ، و از روى پشيمانى از گناهان ، تا آنكه نزديكتر مىشود به بهشت از پلك چشم به چشم « 3 » .
و در حديث ديگر فرمود : چه بسيار كسى كه به لهو و لعب خندهء او در دنيا بسيار است ، و روز قيامت گريهء او بسيار باشد ، و چه بسيار كسى كه در دنيا بر بسيارى گناهان خود گريد و ترسان باشد ، و روز قيامت در بهشت شادى و خندهء او بسيار باشد « 4 » .
و در حديث ديگر فرمود : هيچچيزى نيست مگر آنكه آن را كيلى و وزنى
هامش
( 1 ) بحار الانوار 93 / 328 ح 1 .
( 2 ) بحار الانوار 93 / 328 - 329 ح 3 .
( 3 ) بحار الانوار 93 / 329 ح 4 .
( 4 ) بحار الانوار 93 / 329 ح 5 .