را كه در پهلوى هركس بنشيند از او متأذّى شود « 1 » .
و حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : سزاوار اين است كه آدمى هر روز بوى خوش بكند ، و اگر قادر نباشد يك روز بكند و يك روز ترك كند ، و اگر قادر نباشد هر جمعه يكبار بكند ، و البتّه ترك نكند « 2 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خدا را حقّ لازمى هست بر هر بالغى كه در هر جمعه شارب بگيرد ، و به قدرى از بوى خوش خود را خوشبو كند « 3 » .
و حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : بوى خوش از اخلاق پيغمبران است « 4 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بوى خوش باعث قوّت دل است « 5 » .
و فرمود : يك نماز با بوى خوش بهتر است از هفتاد نماز بىبوى خوش « 6 » .
و فرمود هر چيز كه در بوى خوش صرف مىنمائى اسراف نيست « 7 » .
و فرمود : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در بوى خوش زياده از طعام مال صرف مىكردند « 8 » .
و احاديث در فضيلت طيب و انواع آن و فضل روغنهاى خوشبو بر خود ماليدن بسيار است ، و در اين رساله به همين اكتفا مىنمائيم .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 76 / 84 ح 5 .
( 2 ) فروع كافى 6 / 510 ح 4 .
( 3 ) فروع كافى 6 / 511 ح 10 .
( 4 ) فروع كافى 6 / 510 ح 1 .
( 5 ) فروع كافى 6 / 510 ح 6 .
( 6 ) فروع كافى 6 / 511 ح 7 .
( 7 ) فروع كافى 6 / 512 ح 16 .
( 8 ) فروع كافى 6 / 512 ح 18 .