و كلينى به سند معتبر روايت كرده است كه معلّى بن خنيس به حضرت صادق عليه السّلام گفت : اگر خلافت با شما باشد به رفاهيّت تعيّش خواهيم كرد ، حضرت فرمود : هيهات هيهات اى معلّى ، اگر با ما باشد مدار بر سياست و تدبير در شب يا عبادت در شب و سياحت و حركت در روز به جهاد خواهد بود ، و پوشش ما جامههاى درشت ، و خورش ما طعامهاى غير لذيذ خواهد بود ، پس خلافت ظاهرى را از ما غصب كردند ، و گمانشان اين است كه بر ما ستم كردهاند ، و ليكن ما را به رفاهيّت انداختهاند « 1 » .
اى عزيز بدان كه احاديث در اين ابواب بسيار است ، و احاديث بسيار نيز در فضل سوارى اسبان نفيس ، و نگاه داشتن غلامان ، و زينت ايشان واقع شده است ، و احاديث نيز در مدح فقر و فقرا ، و جامههاى كهنه پوشيدن ، و بر روى فرشها سهل نشستن وارد شده ، و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله بر الاغ سوار مىشدند ، و جامههاى زبون مىپوشيدند .
و اگر بصيرتى دارى از اخبارى كه نقل شد ، و از معارضات و گفتگوها كه در ميان ائمّهء عليهم السّلام و صوفيّهء آن زمانها شده است ، حق را مىيابى ، و مىدانى كه اصل اينها را كمال دانستن و مقيّد به اينها بودن خوب نيست ، و همچنين مقيّد به زينتها بودن خوب نيست ، بلكه اگر خدا توسعه دهد توسعه بر خود و مؤمنان خوب است ، و اگر فقير باشد بايد به فقر بسازد و زياده نخواهد و از كهنهپوشى پروا نداشته باشد ، و هر لباسى كه ميسّر شود بپوشد ، و آنچه حاضر باشد بخورد ، و همه را از جانب خداوند خود داند .
و اگر خواهد تكبّر را علاج كند ، و گاهى براى آن رختهاى زبون بپوشد خوب
هامش
( 1 ) اصول كافى 1 / 410 ح 2 .