تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
به حق عمل مىكرد ، و هيچ‌كس او را بر اين پادشاهى عيب نكرد . پس اى گروه عمل نمائيد به آداب الهى كه براى مؤمنان مقرّر فرموده است ، و اكتفا به امر و نهى خدا بكنيد ، و آنچه بر شما مشتبه است كه علم به آن نداريد بگذاريد ، و علم را به اهلش رد كنيد ، و به نادانى اعتراف نمائيد ، تا آنكه مأجور گرديد ، و نزد خدا معذور باشيد ، و طلب كنيد علم ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه قرآن را ، و حلال و حرام الهى را ياد گيريد ، كه شما را اين علم به خدا نزديك‌تر مىكند ، و از جهل دور مىنمايد ، و جهالت را به اهلش واگذاريد ، كه اهلش بسيارند و اهل علم كمند ، و خدا فرموده است : بالاتر از هر صاحب علمى دانائى هست « 1 » . و در حديث ديگر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده است كه : چه نيكو ياورى است بر پرهيزكارى خدا توانگرى و غنا « 2 » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خيرى نيست در كسى كه نخواهد مال از حلال جمع نمايد ، كه روزى خود را از مذلّت سؤال نگاه دارد ، و قرض خود را ادا نمايد ، و رحم و خويشان را اعانت كند « 3 » . و فرمود : چه نيكو ياورى است دنيا بر تحصيل آخرت « 4 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : محمّد بن المنكدر روزى به پدرم برخورد در بعضى از اطراف مدينه در ساعت بسيار گرمى ، و آن حضرت مرطوب و سنگين بودند ، و تكيه بر دو غلام سياه كرده بودند ، و در خاطر گذرانيد كه
هامش
( 1 ) فروع كافى 5 / 65 - 70 ح 1 . ( 2 ) فروع كافى 5 / 71 ح 1 . ( 3 ) فروع كافى 5 / 72 ح 5 . ( 4 ) فروع كافى 5 / 72 ح 9 .
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 394 | العلامة المجلسي / السيد مهدي الرجائي